Het Italiaanse weekend van de zoen

Media in: Italië

Daar stonden ze opeens, hevig zoenend in een steeg in het centrum van Rome: de twee grote winnaars van de Italiaanse verkiezingen en de hoofdrolspelers in een potentiële nachtmerrie voor Brussel. Matteo Salvini van de extreem-rechtse Lega die zijn woeste baard ferm tegen de jonge jongenswangen van Luigi di Maio aandrukte, de lijsttrekker van de Vijfsterrenbeweging (M5S) wiens handpalmen op zijn beurt gepassioneerd over de rug van Salvini zwierven.

- Foto RV

De zoen, die werd afgedrukt in alle kranten en onderwerp was in alle televisiejournaals, was geen echte zoen, maar een muurschildering van straatartiest TVboy. En hoewel hij nog diezelfde ochtend werd verwijderd door Romeinse schoonmaakdiensten, had de symboliek ervan de Italiaanse politiek toen al lang bereikt.

Want wat voor de Italiaanse verkiezingen van 4 maart nog het  'horrorscenario' werd genoemd, komt volgens al die kranten en televisiejournaals met rasse schreden dichterbij: een regeringscoalitie tussen M5S en de Lega. Dat zijn twee eurosceptische partijen die zich tegen het establishment, tegen de elite en tegen het systeem keren, beiden relatief pro-Poetin zijn, de Brusselse 3-procentsregels allebei met liefde negeren en geen van beide geloven in het vaccineren van kinderen. Maar vooral: het zijn twee partijen die samen 50 procent van de stemmen behaalden bij de verkiezingen van 4 maart: ruim 32 procent voor M5S en 18 procent voor de Lega.

Het waren percentages waarmee ze de traditionele partijen werkelijk verpulverden. Toch hield niemand er sinds die verkiezingsdag serieus rekening mee dat Di Maio en Salvini samen konden regeren. Niet alleen inhoudelijk leken de verschillen tussen de twee onoverbrugbaar, ook hun beide ego’s leken te groot om samen door een deur te kunnen.

Maar toen brak afgelopen weekend aan. Het weekend waarin nieuwe Kamervoorzitters gekozen moesten worden, traditioneel het begin van de Italiaanse formatie. Gezien de harde woorden tijdens de campagne hielden de meeste journalisten rekening met hoogoplopende ruzies en chaos.

Het werd het weekend van de Zoen.

Zonder al te veel moeite werden de nieuwe Kamervoorzitters gekozen – eentje voor de Vijfsterrenbeweging, eentje voor het rechtse blok – wat voor Alessandro De Angelis van de Italiaanse Huffington Post hét bewijs was dat ‘de partijleiders Di Maio en Salvini heus wel in staat zijn overeenstemming te bereiken’. ‘Laten we wel wezen’, schreef hij. ‘De keuze voor deze Kamervoorzitters is een voorbode voor de rest van het formatieproces.’

Hij was niet de enige Italiaanse journalist die er zo over dacht. Sinds de Zoen staan alle voorpagina’s in het teken van een aanstaand huwelijk. ‘Ik spreek Di Maio vaker dan mijn moeder’, zei Salvini in Il Messaggero. ‘Salvini heeft bewezen een man van zijn woord te zijn’, antwoordde Di Maio in Corriere della Sera. Waarop Salvini de ultieme handreiking deed door te zeggen dat hij niet per se premier hoeft te worden.

Zelfs naar de buitenwacht toe zijn beide partijen voorzichtig aan het matigen. Al te buitensporige verkiezingsbeloften worden afgevlakt, net als de euroscepsis, en Salvini’s standpunt over migratie veranderde van ‘we moeten de straten schoonvegen, desnoods met geweld’ naar het veel gematigder: ‘Ik weet ook wel dat we niet zomaar 600 duizend illegalen kunnen uitzetten.’

Of het echt van een huwelijk gaat komen, is nog hoogst onzeker. Want wat te doen met die inhoudelijke verschillen die nog altijd gigantisch zijn? Of met Silvio Berlusconi, die zowel coalitiepartner van Salvini als aartsvijand van de Vijfsterrenbeweging is?

Het zijn vragen die vanaf deze week moeten worden beantwoord tijdens de officiële coalitieonderhandelingen. Maar het begin is er, zo schrijven Italiaanse kranten. Er is immers gezoend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.