SerierecensieKilling Eve seizoen 3

Het is lastig het centrale gegeven van Killing Eve, de aantrekkingskracht tussen Villanelle en Eve, overeind te houden

Fiona Shaw (rechts) en Sandra Oh in Killing Eve seizoen 3

Het eerste seizoen van de Britse spionageserie Killing Eve leek in de tweede helft van 2018 net op tijd te komen. We overdrijven maar een klein beetje als we de scherp geschreven vrouwelijke variant binnen een door mannen gedomineerd genre van sombere regenjasdragers als een soort reddingsboei beschouwden. Geen wonder dat scenarist Phoebe Waller-Bridge (ja, zij van Fleabag), die hier de Villanelle-romans van Luke Jennings bewerkte, later ook werd ingevlogen om dinosauriër James Bond te redden.

Sandra Oh en Jodie Comer, als respectievelijk agent Eve Polastri en huurmoordenaar - met psychopatische trekken - Villanelle, vormen de centrale as in de verhalen die zich over het hele Europese continent afspelen. De een vastgeketend in een huwelijk, in plichtsbesef en bureacratie; de ander een flamboyante verschijning die losjes uit de pols moorden pleegt op schitterende locaties. In het eerste seizoen komt onze titelheldin erachter dat de jacht op Villanelle voor haar veel meer betekent dan het zoeken van rechtvaardigheid. En Villanelle ontdekt dat het moorddadige spoor dat ze door Europa trekt misschien vooral een manier is om de aandacht van Eve te trekken - een soort macabere en obsessieve liefdesdans, precies op de juiste manier grotesk gespeeld.

En toen had Phoebe Waller-Bridge wel wat anders te doen, misschien ook omdat ze zag waar het spoor doodliep, hoewel ze nog altijd bij de productie betrokken is. Voor het tweede, en nu ook voor het derde seizoen, geldt dat de verrassing er af is, maar dat het nog steeds heel plezierig is om naar te kijken, al was het maar omdat er zoveel topactrices bij elkaar zijn. 

Uit de schaduw van het centrale duo stapt vooral in seizoen 3 de geweldige Fiona Shaw naar voren, de onvoorspelbare (ex)baas van de geheime dienst die niet alleen persoonlijke tragedie heeft te verwerken, maar ook een problematische verhouding heeft met haar volwassen dochter, die nog altijd thuis woont. De scènes met Carolyn (Shaw), wie haar tegenspeler ook is, zijn de voortdurende hoogtepunten van dit derde seizoen.  

Zowel de geheime dienst als de mysterieuze organisatie (The Twelve) waartoe Villanelle behoort zijn strikt hiërarchisch opgezet, met figuren in leidinggevende posities die onze heldinnen in de weg zitten. Aan de Villanelle-kant van het verhaal duikt Dasha op (de ook al formidabele Harriet Walter, met vet Russisch accent), voorganger en trainer van Villanelle, die moet proberen haar enige discipline bij te brengen.

Op scène-niveau is er niets mis met dit derde seizoen van Killing Eve, maar het is lastig om het centrale gegeven van de gevaarlijke aantrekkingskracht tussen Villanelle en Eve overeind te houden. Al was het maar omdat je steeds maar weer redenen moet bedenken waarom ze elkaar maar niet of op het nippertje tegen het lijf lopen. Want de kijker weet ook dat als ze voor elkaar kiezen alles voorbij is.

Killing Eve, seizoen 3

Spionage/drama/comedy

★★★☆☆

Gebaseerd op de Villanelle-boeken van Luke Jennings

Met Sandra Oh, Jodie Comer, Fiona Shaw, Kim Bodnia

Te zien op NPO Plus

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden