Recensie Film

Het is boeiende, belangwekkende materie, maar The Third Murder grijpt de kijker nooit echt bij de keel (drie sterren)

Regisseur Hirokazu Kore-eda, de grote meester van het moderne familiedrama, maakte niet eerder een misdaadthriller.

Beeld RV

The Third Murder

Drama. Regie: Hirokazu Kore-eda. Met: Masaharu Fukuyama, Kôji Yakusho, Suzu Hirose.

124 min., in 13 zalen.

De waarheid doet er niet toe. Dat is wat de advocaat Shigemori altijd heeft geleerd. In de rechtbank, waar wordt beslist over schuld en straf, telt alleen de gunstigste strategie.

Het zou Shigemori dan ook niets moeten uitmaken of zijn cliënt Misumi, die terechtstaat voor moord, wel of niet schuldig is. Misumi heeft trouwens al bekend, dus wat valt er nog te twijfelen? Toch duikt zijn advocaat dieper in de zaak. Er lijkt iets niet te kloppen aan de brute moord op een fabriekseigenaar. Hoe meer Shigemori te weten probeert te komen, hoe minder hij ervan snapt; telkens als de puzzel bijna is opgelost, verschuift het perspectief.

Het helpt natuurlijk niet dat Misumi, een op het oog voorkomende vent, elke dag zijn verhaal verandert. Bewijzen en getuigen zijn schaars. Uit pure nieuwsgierigheid gaat Shigemori zelf maar op onderzoek uit, alsof hij een rechercheur is met te veel vrije tijd. Gesprekken met de vrouw en de dochter van het slachtoffer roepen alleen maar meer vraagtekens op, net zoals zijn bezoek aan de plek van de moord.

Voor Hirokazu Kore-eda is The Third Murder een bijzonder uitstapje. De grote meester van het moderne familiedrama (Nobody Knows, Still Walking, Like Father, Like Son) maakte niet eerder een misdaadthriller. Natuurlijk zet de Japanse regisseur het genre naar zijn hand; meer dan om het oplossen van een moordzaak draait de film om filosofische en morele vraagstukken. Het is heel gemakkelijk om mensen het gevoel te geven dat ze de waarheid weten, laat Kore-eda zien, en een stuk moeilijker om hen terug te laten komen op een eenmaal gevormde mening. We veroordelen elkaar sneller dan we elkaar kunnen begrijpen.

Het is boeiende, belangwekkende materie, maar The Third Murder grijpt de kijker nooit echt bij de keel. Het kronkelende verhaal neemt te veel afslagen, waardoor de spanning langzaam wegebt. Het zijn toch vooral de scènes die familieverhoudingen centraal stellen, waarin Kore-eda zich op zijn best toont; dan is hij weer de regisseur die met één onopvallend detail de nuances van een complexe relatie blootlegt. Zoals in het korte, onaangekondigde bezoek van Shigemori’s vader, een oud-rechter die nog op zijn vroegere autoriteit teert. Plompverloren kondigt hij aan bij zijn zoon te blijven logeren. De blik die dat bij Shigemori oplevert, zegt alles over zijn behoefte aan autonomie en een onafhankelijk oordeel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.