Review

Het intrigerende gedachte-experiment overschaduwt de film

Wat een bevrijdende gedachte stipt regisseur Joshua Marston in deze film aan. Het opgevoerde gedachte-experiment overschaduwt helaas de rest van de film.

Rachel Weisz in The Complete Unknown.

Er is iets raars met bioloog Alice. Als ze plotseling opduikt op Toms verjaardag, aan de arm van zijn beste vriend, zou hij zweren dat hij haar kent van vroeger. Maar toen heette ze Jennifer, tot ze van het ene op het andere moment van de aardbodem verdween.

Complete Unknown
Drama
Regie: Joshua Marston
Met: Rachel Weisz, Michael Shannon
91 min., in 5 zalen.

Complete Unknown lijkt een mysterieuze thriller, maar dat is het alleen het eerste half uur. Daardoor is het ingewikkeld deze film spoilervrij te bespreken: het interessantst is namelijk wat schrijver en regisseur Joshua Marston zo ongeveer na dertig minuten 'onthult' en de weg daar naartoe.

Want hoe zit het met Alice? Is ze spion, of dubbelganger, of iets anders? Regisseur Marston (Maria Full of Grace) benadrukt het mysterie mooi door een prikkelende openingsscène en de cameravoering. De belangrijkste acteurs, Rachel Weisz en Michael Shannon, zijn prima.

Teleurstellend

En dan komt Marston na al die geheimzinnigheid met het intrigerende idee dat aan de basis ligt van Complete Unknown: Alice/Jennifer blijkt simpelweg alles achter zich te hebben gelaten om zichzelf opnieuw uit te vinden. Ze wisselde van baan, van vriendengroep, van identiteit. Ze is het levende bewijs dat niets in het leven vast hoeft te liggen. Dat het nog alle kanten op kan, zolang je dat zelf maar wilt. Want wie bepaalt nou eigenlijk wie je bent, jijzelf of de ander?

Wat een bevrijdende gedachte is dat. Wat actueel ook in deze tijd, waarin iedereen online iemand anders kan zijn. Dat gedachte-experiment is echter zo intrigerend dat de rest van de film in de schaduw komt te staan: Marston laat Alice en Tom vervolgens pratend door de nacht zwerven, maar de personages zelf worden nooit zo interessant als de aangestipte thema's. Teleurstellend is het, en eigenlijk wordt vooral duidelijk dat het natuurlijk helemaal niet meer kan, tegenwoordig, een nieuwe identiteit aannemen door het doorknippen van een identiteitskaart.

Jammer hoor, want dat besef ondermijnt de film en de mogelijkheid tot namijmeren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden