Tv-recensie Foute vriendinnen

Het haar van een voorbijganger kammen met een luizenkam in Foute vriendinnen: lachen, zeg!

Jelka van Houten moest duidelijk nog even op gang komen, vorige week. De opdracht om in een overdekt winkelcentrum een willekeurige gozer aan te spreken en een nummer te scoren was haar al te eng. Ilse Warringa daarentegen had van verlammende schaamte geen last. Met een ernstig gezicht: ‘Mag ik wat vragen? Mijn man ligt in coma. En ik heb vandaag gehoord dat hij waarschijnlijk niet meer wakker wordt, dus mag ik je nummer?’ 

Werkte nog ook.

Duimpje omhoog  dus voor Warringa. Want zo werkt het bij Foute vriendinnen, de vrouwenvariant van het programma Foute vrienden (sinds 2015 op RTL5, naar Amerikaans voorbeeld Impractical Jokers). Bekende actrices worden gefilmd met een verborgen camera terwijl ze om de beurt gênante of supergênante vragen  stellen aan passanten, gekke voorstellen doen of bijvoorbeeld met spuug iets van een vreemd gezicht afvegen. Wat ze moeten doen of uitkramen, wordt via een oortje ingefluisterd door de anderen. Doet een foute vriendin niet exact wat de souffleur gebiedt, dan volgt er een duimpje omlaag. Degene met de meeste duimpjes naar beneden krijgt tot besluit een pijnlijke straftaak te verteren.

Naast Warringa en Van Houten doen ook Anne-Marie Jung, Anniek Pheifer en Tina de Bruin mee. Mannenvrienden Klaas van der Eerden, Pepijn Gunneweg, Pim Muda, Albert Jan van Rees, Leo Alkemade, Tim Kamps en Alex Ploeg gaan goed samen,  maar de chemie in dit gezelschap is zeker zo fijn om naar te kijken en de onderbroekenlol is net zo onderbroekenlollig. 

Je moet er van houden, ja. Dom, plat en geforceerd, zullen wegzappers zeggen. Dom, plat en effectief, vinden liefhebbers, aangestoken door de satanische lachjes van de influisteraars en soms genoodzaakt weg te kijken van plaatsvervangende schaamte. Annemarie Jung die in de rol van verkoper in een schoenenwinkel een triootje probeert te regelen: niet te doen.

Zij en Warringa zijn tot nu toe de sterren van de show, qua het gore lef. Toen die laatste in november vorig jaar ‘ja’ zei tegen Foute vriendinnen, moest De Luizenmoeder nog op tv komen. De opnamen begonnen pas nadat de Avrotros-serie tot ongekende hit was uitgegroeid, met op het hoogtepunt 3,5 miljoen kijkers. 

Kwestietje dus wel: zou het winkelende publiek in Warringa niet massaal juf Ank ontwaren? Het kreeg donderdagavond in ieder geval genoeg hints, in aflevering 2. Een van Warringa’s opdrachten: ‘Kam iemands haar met een luizenkam.’ De meid die het liet gebeuren (‘Ik moet deze kammetjes aanprijzen bij mensen. Heb je weleens luizen gehad?’) had niks in de gaten. 

Duimpje omhoog. Oh, en hé, zagen we daar nou een toevalstreffen met politiek verslaggever Xander van der Wulp van de NOS, in die Utrechtse slijterij? 

Nog één metahumoristische knipoog naar De Luizenmoeder dan. In Den Bosch moest Warringa een zeververhaal ophangen bij iemand teneinde diegene het woord ‘schaamluis’ te laten uitspreken. Met succes, wederom, en zonder herkend te worden.  

Niets dan duimpjes omhoog voor deze goede foute vrouw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.