FilmrecensieRocks

Het energieke Britse drama Rocks is het indrukwekkendst in de losse, geïmproviseerde delen ★★★★☆

Net als de titelheldin heeft de film een niet te onderdrukken positieve inborst.

Rocks

Rocks (Bukky Bakray) heet eigenlijk Shola, maar iedereen gebruikt haar bijnaam. Die dankt de 15-jarige scholier aan haar onverzettelijkheid. Altijd komt ze op voor haar vriendinnen. Zelf vindt ze het moeilijk om hulp te vragen. Liever blijft ze tegen de klippen op optimistisch, in de hoop dat problemen vanzelf verdwijnen.

Wanneer haar moeder plotseling vertrekt omdat ze ‘haar hoofd leeg moet maken’, blijft Rocks achter met haar broertje Emmanuel. Ze hebben dit eerder meegemaakt, zo blijkt al snel. Rocks weet het in haar eentje te redden, totdat het geld opraakt.

Het energieke Britse drama Rocks vertelt geen vrolijk verhaal, maar heeft net als de titelheldin een niet te onderdrukken positieve inborst. De film legt de nadruk op de band tussen de Brits-Nigeriaans-Jamaicaanse Rocks en haar vriendinnen in Oost-Londen. Die band komt onder druk te staan, maar kan wel tegen een stootje. Vooral met haar beste vriendin Sumaya (Kosar Ali), een vrolijk meisje van Somalische komaf, vormt Rocks een onverwoestbaar duo.

Regisseur Sarah Gavron (Brick Lane, Suffragette) wilde een film maken over jongeren zoals ze dat zelf zouden doen, zonder de doorgaans gekleurde blik van een volwassen filmmaker. Gavron zocht en vond haar grotendeels onervaren acteurs in de Londense wijken waar Rocks zich afspeelt. Nog voor er een scenario was, deden zo’n 1.300 meisjes mee aan de audities, die vooral draaiden om improvisatietalent.

Scenarioschrijvers Theresa Ikoko en Claire Wilson werkten vervolgens gedurende een jaar tijdens workshops nauw samen met de gekozen meisjes, die meedachten over het verhaal en een flinke inbreng hadden in de dialogen. Aan het resultaat is dat af te zien: Rocks doet vaak aan als een documentaire. Het is duidelijk dat de film de jongeren een stem geeft zonder hun woorden in de mond te leggen.

Het levert prachtige scènes op, in klaslokalen en op Londense daken, met giechelende tienermeiden die nog niet willen nadenken over hun toekomst, terwijl die al aan de deur morrelt. De film is het indrukwekkendst in die losse, geïmproviseerde delen. Het camerawerk van Hélène Louvart (Lazzaro Felice) vangt alles met betoverende precisie.

Ondertussen sleept Rocks haar broertje van het ene logeeradres naar het andere, om uit de klauwen van de Britse jeugdzorg te blijven. Ze vermoedt dat Emmanuel van haar gescheiden zal worden als hij naar een pleeggezin moet.

In vergelijking met de levendige groepsscènes van de schoolmeisjes doet de individuele verhaallijn van Rocks wat kunstmatig aan. Dit deel van de film is ook minder origineel; het scenario roept zowel andere Britse jongerenfilms in herinnering als het feilloze Japanse drama Nobody Knows (Hirokazu Kore-eda, 2004).

Toch weet Gavron ook uit Rocks’ eenzame zoektocht schitterende momenten te halen. Het gekibbel tussen broer en zus overtuigt op alle fronten, en de slotscènes, waarin Rocks leert dat hulp aanvaarden geen nederlaag is, zijn wonderschoon.

Rocks

Drama

★★★★☆

Regie Sarah Gavron.

Met Bukky Bakray, Kosar Ali, D’angelou Osei Kissiedu, Shaneigha-Monik Greyson.

93 min., in 24 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden