Review

Het eind is ons begin voelt als een lang prozagedicht

Boek (fictie) - Het eind is ons begin

Megan Hunter debuteerde als dichteres en dat is aan haar eerste roman af te lezen. Het eind is ons begin (een niet helemaal bevredigende vertaling van The End We Start From) leest als een lang prozagedicht. De alinea's bestaan dikwijls uit slechts één zin; plukjes van drie, vier alinea's drijven als teksteilandjes door het boek.

In de eerste alinea deelt de naamloze vertelster ons mee dat ze op het punt van bevallen staat. Haar partner, die net aan het bergbeklimmen is, stuurt enkele vrienden langs om haar bij te staan. In grimmig, beeldend proza beschrijft de vertelster hoe de mannen naar haar kijken of ze 'een onderuitgezakte, achterdochtige gorilla met een hangbuik' is. 'Af en toe reiken ze me een banaan aan.'

Megan Hunter, Het eind is ons begin (***), fictie.
Uit het Engels vertaald door Joris Vermeulen.
Hollands Diep; 128 pagina's; euro 17,50.

Dan breken haar vliezen. 'Ik grom steeds meer, tot ik ontwaterd ben en een poel van mezelf langzaam uitdijt tot voorbij mijn tenen.'

De bevalling is nog maar nauwelijks achter de rug of het journaal bericht over een overstroming als nooit tevoren die Londen onbewoonbaar heeft gemaakt en grote delen van Engeland onder water zet. De vertelster, haar inmiddels weergekeerde partner R en haar baby Z vluchten noordwaarts, naar de ouders van R.

Na enige tijd blijkt de maatschappij dermate ontwricht dat voedseltekorten het gezin tot een nieuwe vlucht dwingen. Ze komen in een opvangkamp terecht. 'Z en ik kunnen wel tegen het kamp. Ik heb op een kostschool gezeten.'

Meekijken achter glas

Het eind is ons begin kent drie verhaallijnen. Het meest dominante is het in zichzelf gekeerde verhaal van een jonge moeder en haar kind. Bevalling en moederschap zijn dermate overweldigende ervaringen dat de rampen die zich in de buitenwereld afspelen naar de achtergrond worden verdreven, hoezeer de personages ook midden in die buitenwereld staan.

De tweede verhaallijn - die van een kennelijke ecologische ramp - wordt dan ook slechts schetsmatig beschreven. De derde wordt gevormd door citaten uit scheppingsverhalen van verschillende culturen.

Het eind is ons begin is prachtig geschreven en zit structureel elegant in elkaar. Het is een ingenieuze poging de vierkante millimeter en de grote lijn te combineren. Tegelijk houden juist die stijl en structuur de lezer op afstand. We mogen meekijken, maar achter glas.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.