cd-recensie years&years

Het eigenzinnige Palo Santo ontspoort halverwege (3 sterren)

Albumhoes Years & Years: Palo Santo. Foto RV

Het Engelse Years & Years was drie jaar geleden voorbestemd voor grote dingen. Hun verzorgd klinkende elektronische danspop kende in het nummer King een forse hit, en hoewel een beetje haperend op het podium, had de band in Olly Alexander een flegmatieke voorman waar je gerust een tijdje naar kon kijken.

Maar de band leek weer net zo snel van de radar verdwenen als hij er in 2015 op was gekomen.

En dan is er nu  toch een tweede album, Palo Santo, dat in alles veel zelfverzekerder, eigenzinniger en uitgebalanceerder klinkt dan het debuut Communion.

Olly Alexander laat zijn stem handig dubbelen, zodat het ineens lijkt alsof achter de opnieuw elektronische arrangementen een heus r&b-zangkoortje opdoemt. Zeker aan het begin komen een aantal sterke, op Amerikaanse leest geschoeide popliedjes voorbij. Alexander zet regelmatig een soort Michael Jackson-kirstemmetje in, wat bij mindere zangers lachwekkend had geklonken, maar op Palo Santo erg goed werkt.

Jammer dat de plaat halverwege toch ontspoort. Het zingen van ballads is iets dat Olly Alexander duidelijk minder ligt dan het brengen van opgewekte danspop.

Years & Years: Palo Santo. Universal. 3 sterren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.