Het eerste jaar van Dikvoormekaar

Het is 1973 en de presentator van een radioprogramma op zondagochtend op de redelijk brave piratenzender Radio Noordzee werkt toe naar het nieuws.

Door Paul Onkenhout

‘Hoe? Aardbeving? Aardbeving? Waarzo? Waar? Oh, daar. Niet te verstaan luisteraars. U hoort het dadelijk wel in het nieuws. Er is een aardbeving. Leuk, dan weten we dat. Het nieuwtje is er alweer van af, laat het er maar uit. Het heeft geen nut meer, de mensen weten het al.’

Aldus André van Duin in De abominabele Top 2000, een programma dat korte tijd later een andere, schitterende naam kreeg: De Dikvoormekaar Show. Vooral in dat eerste jaar, bij Radio Noordzee, lapten Van Duin en technicus Ferry de Groot alle wetten en afspraken aan hun laars, tot groot ongenoegen van de leiding van het radiostation.

Ze deinsden er niet voor terug om de uitslag van een prijsvraag voortijdig bekend te maken, sarden andere programmamakers en namen wraak op zeurende directeuren in bijvoorbeeld de rubriek ‘De verborgen microfoon’. (De presentator kondigt aan dat we gaan luisteren naar een onderhoud van een van de directieleden met zijn secretaresse, waarna je klappen hoort, en afgrijselijk gekrijs en gekerm van een vrouw.)

Over de begintijd van wat een legendarisch radioprogramma zou worden, stelden de journalisten Jelle Boonstra en Benno Roozen vooral voor veertigplussers een boekje en een cd samen, Dik Voormekaar, het eerste jaar.

Vader van Ferry

Het is behoorlijk fijn om eindelijk te weten dat Ome Joop losjes is gebaseerd op de vader van Ferry de Groot; dat de begintune Seventy Six Trombones van Henry Mancini is; en dat ene Dik Voormekaar al een rol speelde in een radioprogramma van Mies Bouwman waarin ook typetjes voorbijkwamen die luisterden naar namen als Ben Zoterug en Ali Mentatie.

Wat het meeste opvalt, achteraf, is dat Van Duin in zijn jonge jaren zo brutaal en zo provocerend te werk ging. Dat was later bij de NCRV op zaterdagmiddag, maar ook in het theater en in zijn tv-shows, toch anders.

Schoolklas

‘We waren een schoolklas’, zegt hij in het boekje. ‘De bovenmeester moest af en toe roepen: jongens, niet in het gras pissen! En dat deed je dan toch.’ De rol van Ferry de Groot moet niet worden onderschat. Directeur John de Mol sr. beschouwde hem als de kwade genius.

In oktober 1973 werd De Groot op non-actief gesteld. Aanleiding was een hondendressuurnummer, met drie honden die dezelfde namen hadden als twee directieleden en de programmaleider. Van Duin volgde De Groot, uit vrije wil. Drie maanden later begonnen ze bij de NCRV en de rest is geschiedenis.

De Groot en Van Duin (Kippa) Beeld © Kippa
De Groot en Van Duin (Kippa)Beeld © Kippa

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden