Het Curaçaose drama leest lekker, maar verrast te weinig

Glad ijs in deze tijden, maar in Maan en zon voert de blanke schrijver Stefan Brijs een zwarte verteller op, kloosterbroeder Daniel die in 2001 terugblikt op zijn tijd als onderwijzer op Curaçao. Het zijn de vroege jaren zestig als hij vader Roy Tromp en diens zoon Max leert kennen. Later komt daar Sonny nog bij, Max' zoon.

Ploertig personage

Zonder scrupules portretteert Brijs Roy als een statusgevoelige egoïst, als de Antilliaan die opschept over z'n potentie. Hij gebruikt vrouwen, Myrna in dit geval, de moeder van Max, zoals het hem uitkomt. Van genegenheid lijkt pas sprake als ze dood is. Over zo'n ploertig personage is het lekker lezen, maar tegelijkertijd is het een cliché van jewelste. De vraag is wat de schrijver wil. Becommentariëren? Nuanceren? Er zou iets mee moeten gebeuren, maar dat blijft uit. Stilstaand water.

Een prominente rol is er voor een Dodge Matador, een opzichtige auto die Roy gebruikt als taxi. De wagen is zowel een bron van inkomsten als een blok aan het been. Als Roy jaren later door reuma wordt getroffen en verzorging nodig heeft, offert Max, die begrijpt dat de enige weg uit de armoede via studie loopt, zijn schoolcarrière op om plaats te nemen achter het stuur van vaders taxi. Studeren zit er niet meer in.

Armoede

Met Sonny gaat het niet beter. Tijden mogen zijn veranderd, armoede blijft een vaste constante. De Colombiaanse drugsmaffia heeft Curaçao ontdekt als doorvoerplaats en afzetmarkt. De eerste bolletjesslikkers duiken op. Ook de Tromps denken een manier gevonden te hebben om uit de geldzorgen te komen. Opnieuw die blauwdruk. Maar met welk doel? Brijs begeeft zich met dit sociaal realistische drama in de cultureel/politieke hoek zonder er een wending aan te geven. Verrassingen zijn er nauwelijks. Alles is afgerond en helder als het bolle handschrift van een tienermeisje.

Het enige ondoorgrondelijke is waarom vrouwen voor macho's als Roy vallen. Daarover zou je meer willen weten. Maar daarover gaat het niet. Onderwijs is de enige weg uit de armoede, is het devies. En dat we goed voor onze kinderen moeten zorgen.

Maan en zon is zeker geen straf om te lezen, maar er had meer in gezeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden