Review

Het Bombardement: veel stof, aardige explosies, maar verpletterend? Welnee.

Wat bewegwijzering betreft zit Het bombardement wel snor. Om de zoveel tijd verschijnt een waarschuwende tekst in beeld die toont hoe lang het wachten nog is (vier dagen, drie dagen, 7 uur...) tot die middag op 14 mei, toen Duitse bommenwerpers Rotterdam plat gooiden.

Scène uit Het Bombardement

En anders is er nog de voice-over: 'de bevolking van Rotterdam wist niet wat hen boven het hoofd hing, ook ik dacht niet aan een naderend bombardement'.

Die ik, dat is de bakkersknecht, hotelpiccolo en amateurbokser Vincent (advies aan de scenarist: kies), het door Jan Smit vertolkte hoofdpersonage uit de film, en als verteller in de voice-over inmiddels op hoge leeftijd. Rustig articulerend vat Vincent om de zoveel tijd het gebeurde samen, als bezemploeg voor achteropgeraakte bioscoopbezoekers. Dodelijk voor de spanning, maar wel zo duidelijk.

We treffen Vincent in de meidagen van 1940, als de jongen op slag verliefd raakt op de Duitse Eva (Roos van Erkel), die echter op het punt staat te trouwen. Haar verloofde, een nare Hollandse industrieel, wil zich zo verzekeren van een goede band met de mof, die dan al onder de Maas gelegerd ligt.

Titanic
Het Bombardement lijkt duidelijk geënt op Titanic, de romantische scheepsrampklassieker uit 1997. Zelfde opzet (hij wil haar, zij hem eerst niet), zelfde tegenstellingen (arm, rijk) zelfde soort ontknoping (met vuurzee in plaats van ijszee). Verschillen zijn er ook, allereerst in het spel. Jan Smit is geen acteur - vriendelijker valt het niet te verwoorden. Hij doet zichtbaar zijn best, maar ziet zich gehinderd door een uitgestreken gezicht en monotone spreekstem.

Regisseur Ate de Jong had er verstandig aan gedaan de zanger te voorzien van een tegenspeelster van formaat, maar is vergeten Roos van Erkel het verschil tussen musical-acteren en film-acteren uit te leggen. Het is dat Monic Hendrickx voldoet als moeder van Eva, maar de verdere rolbezetting is pover. Wat zegt het over een oorlogsepos als Koos Postema de aangrijpendste bijdrage levert, in een cameo als dominee?

Aanloop
Het grootste deel van de film speelt zich af in de aanloop naar de aanval, waarin Vincent zich over de linies waagt om de familie van Eva te redden en hij wordt beschuldigd van landverraad. Er is ruimte voor wat humor en passie; boksen tegen een cartoonesk-kolossale Duitse soldaat ('maak sauerkraut van hem!'), en oud-Hollands ohlala-bloot in een boerenschuur.

Onderliggend drama arriveert in de zorg om de broers van het verliefde stel, die van hem ernstig ziek, die van haar geestelijk gehandicapt - niet fijn met nazi's. Bruikbaar materiaal, maar het wil niet opbloeien in de vele onhandig geregisseerde scènes die stijf staan van doodse dialoog.

Bommenregen
Zo komt alles aan op de krachttoer: de bommenregen als ervaringscinema en decor van de gedoemde liefde van Vincent en Eva, volgens de filmmakers zelf een must-see factor. Grofweg een kwartier duurt het spektakel. Veel stof, paar aardig in beeld gebrachte explosies. Mooiste moment: die ene ontsnapte olifant tussen het puin. Maar verpletterend? Welnee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden