recensie jazz

Het blijft boeien, die weinig alledaagse combinatie van gitaar, trompet en tenorsax van Wild Man Conspiracy (drie sterren)

Na twee albums als trio komt Wild Man Conspiracy (Gerard Kleijn, trompet; Guillermo Celano, gitaar en Joost Kesselaar, drums) nu met een live-album. De nummers zijn een jaar geleden opgenomen met de Amerikaanse tenorsaxofonist Chris Cheek, in het Amsterdamse Bimhuis.

Er is meer ruimte voor improvisatie, maar het blijft een grabbelton aan muziekstijlen waar Wild Man Conspiracy zich mee inlaat. Dreinende rockgitaar, kwetterende jazztrompet en onvoorspelbare ritmes kenden we al van de eerste albums. Met Cheek erbij is het geluid breder, maar de muzikale vrijheid wordt toch wat ingeperkt. Cheek dwingt met zijn intense solo’s (die nooit precies die weg volgen die je verwacht) duidelijk respect af bij de andere drie muzikanten. Die houden zich ook meer op de vlakte. De composities lijken ook complexer dan voorheen, maar dat kan ook komen omdat er nu steeds vier muzikanten hun plekje moeten opeisen.

Het duurt in elk geval even voordat je alle acht stukken van gemiddeld een minuut of zeven goed hebt doorgrond. Maar het blijft boeien, die weinig alledaagse combinatie van gitaar, trompet en tenorsax.

Wild Man Conspiracy & Chris Cheek

Live at the Bimhuis 

Red Piano Records

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.