Filmrecensie Tel Aviv on Fire

Het bijna soapachtige Tel Aviv on Fire weet zich steeds verbazingwekkend uit elke schijnbaar onoplosbare situatie te redden ★★★★☆

Regisseur Sameh Zoabi doet niet aan valse romantiek.

Tel Aviv on Fire

Komedie

Regie Sameh Zoabi

Met Kais Nashif, Yaniv Biton, Lubna Azabal

97 min., in 28 zalen. 

Hoe kan het nou dat zijn vrouw zo verslingerd is aan een Palestijnse soapserie? Zelf boeit het de Israëlische officier Assi helemaal niets, die ‘antisemitische’ show over een Arabische spion die moet kiezen tussen haar vriend of de Israëlische generaal die ze voor haar werk moet versieren.

‘Je snapt het niet’, zegt zijn echtgenote tegen hem, zonder haar ogen van het scherm te halen. ‘Het is romantisch. Niet alles is politiek.’

Als Tel Aviv on Fire iets aantoont, is het dat wél alles in deze regio politiek is. Alle persoonlijke perikelen zijn in deze scherpe, intelligente komedie onlosmakelijk met het Israelisch-Palestijnse conflict verbonden.

Een komedie? Over die explosieve situatie? Dat klinkt inderdaad als een contradictio in terminis. Regisseur Sameh Zoabi, die ook het scenario schreef, laat echter niet alleen zien dat het mogelijk is, maar ook dat deze vorm een frisse blik op oude problemen kan bieden.

De film draait om Salam, een dertiger die nog bij zijn moeder woont en via zijn oom als aan de slag kan bij een beroemde soapserie die zich afspeelt rondom de Zesdaagse Oorlog (1967). Als de Israëlische grenspostofficier die hij dagelijks passeert erachter komt dat Salam meeschrijft aan de favoriete serie van zijn vrouw, grijpt de militair zijn kans om van de Israëlische generaal een meer romantische held te maken. Wat Salam weer helemaal niet slecht uitkomt, want schrijfervaring heeft hij niet. En zo ontstaat er een relatie waarbij de twee mannen het redelijk goed kunnen vinden zolang ze min of meer hetzelfde doel hebben, tot ze door hun werk in een moeras belanden van conflicterende politieke en persoonlijke agenda’s van acteurs, geldschieters, en die van henzelf.

Zoabi snijdt heen en weer tussen die idiote soap, een plezier in al zijn kleurrijke kitscherigheid, en de dagelijkse beslommeringen van Salam en Assi. Yousef Sweid maakt de trotse en stiekem romantische legerman Assi sympathiek; Kais Nashif (Paradise Now) die tijdens het filmfestival in Venetië de prijs won voor beste acteur, geeft de sullige Salam een dot extra charme die hij goed kan gebruiken.

Ondertussen weet het bijna soapachtige script zich steeds verbazingwekkend uit elke schijnbaar onoplosbare situatie te redden. Zoabi houdt het luchtig, slalomt om politieke valkuilen, durft de humor te zien van sociaal-maatschappelijke absurditeiten, voert nieuwe problemen op als de oude net opgelost lijken, en prikt precies in de pijnpunten als het allemaal te vrolijk dreigt te worden. Aan valse romantiek, waarbij iedereen elkaar op het einde in de armen valt, doet hij niet.

Desalniettemin is de slotconclusie voorzichtig positief: wie creatief is en écht wil, kan voor onmogelijke problemen toch een oplossing vinden. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden