Het betere navelstaren met eenzelfde vierkante bril

Dat is nou sneu: al bij verschijnen zijn de Haagse bespiegelingen in menig opinieblad deze week al niet relevant meer....

Houdbaarder is de constatering van Syp Wynia in Elsevier dat veel van de CDA-prominenten die zich roerden over de mogelijke samenwerking met de PVV, in 2002 totaal geen moeite hadden met Pim Fortuyns LPF, die ‘de islam niet wezenlijk anders taxeerde’ dan Wilders. Voorop staan en stonden belangen van de prominenten en hun netwerken. ‘Zo aards is het, wat er schuilgaat achter de grote woorden en voorgewende principes.’

Verder mag de journalistiek weer graag naar zichzelf staren. In HP/De Tijd (naast een profielschets van de verse hoofdredacteur van NRC Next, Rob Wijnberg) een interview met NOS-correspondente Marjon van Royen in Latijns-Amerika. ‘De afgelopen tien jaar heb ik de buitenlandjournalistiek in een razend tempo afgebroken zien worden. Emblematisch vind ik het.’

Gezellig, bij de NOS: ‘Betrokken en ervaren’ journalisten worden volgens haar ‘afgeserveerd’, en worden vervangen in ‘een soort testosteronachtige ons-kent-ons-cultuur van jonge mannekes met allemaal eenzelfde vierkant brilmontuur.’

In De Groene – schijnbaar zonder aanleiding – een portret van culi-journalist Johannes van Dam. Het meest overgewaardeerd in het Hollandse koken: ‘Dat dure ingrediënten belangrijk zijn. Goed eten associëren wij met truffel en foie gras. Ik zeg wel eens: in Nederland zijn ze al lang blij met een drol op het bord, als er maar een strik omheen zit.’

De meest lezenswaardige vorm van navelstaarderij is echter het ‘rotblaadje’ (aldus voormalig hoofdredacteur Henk van Randwijk) Vrij Nederland van deze week, dat met een themanummer over ‘vrijheid’ het zeventigjarige bestaan viert.

Een lijvig interview met weduwe Ada van Randwijk (98). Een reprise van ‘De pont van kwart voor zeven’, een legendarisch bijlageverhaal uit de VN-traditie van begin jaren tachtig, toont het veranderde Nederland na raadpleging van 19 pontvaarders: ‘We leven steeds minder met elkaar. (...) Misschien is dat ook de reden dat minstens vijf gesprekspartners hun man of vrouw via internet vonden?’

Voer voor Raamgracht-watchers is verder het interview met oud-hoofdredacteur Rinus Ferdinandusse (‘Oud worden is klote’). Uiteraard komt – opnieuw – de ‘ anonieme brievenaffaire’ ter sprake. Volgens de overlevering was Ferdinandusse het die de VN-collega’s in de jaren tachtig bestookte met anonieme schrijvens. ‘Dat klopt niet’, aldus de verdachte. ‘Ik geloof zelf dat er niet veel van die brieven bestaan hebben. Ze zijn namelijk nooit op tafel gekomen. De affaire werd groter dan de brieven zelf.’

Waarvan akte.

Jean-Pierre Geelen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden