FilmrecensieNever Rarely Sometimes Always

Het bekroonde Never Rarely Sometimes Always zit vol rake observaties van het tienerleven ★★★★☆

Beide debuterende hoofdrolspelers, Sidney Flanigan en Talia Ryder, acteren subliem.

Sidney Flanigan in Never Rarely Sometimes Always.

De test in een kliniek in de Amerikaanse staat Pennsylvania, in een van de vele kleine rake scènes die het ingetogen abortusdrama Never Rarely Sometimes Always rijk is, laat twee streepjes zien. Positief, bevestigt de dienstdoende arts. De 17-jarige Autumn is wat ze vreesde: zwanger. Vol ongeloof klampt ze zich vast aan een laatste strohalm: ‘Als de uitslag positief is, kan-ie op de een of andere manier dan tóch negatief zijn?’

Die hoop wordt vriendelijk van tafel geveegd, zo behulpzaam zijn ze in Pennsylvania nog wel, maar als Autumn tijdens een volgende afspraak expliciet duidelijk maakt dat ze die aankomende baby niet wil, zet de arts haar direct voor een tv met een anti-abortusvideo. Was de hartslag op de echo zojuist niet het meest magische geluid dat ze ooit heeft gehoord? Hoewel abortus hier legaal is, blijkt haar zwangerschap tot overmaat van ramp te ver gevorderd. Buurstaat New York kent soepelere wetten, ontdekt ze na een rondje googlen, waarop ze met haar nichtje Skylar en een handvol achterovergedrukt geld van hun supermarktbaantje in de bus richting Manhattan stapt.

Dit fraaie, realistische en door beide debuterende hoofdrolspelers Sidney Flanigan en Talia Ryder subliem geacteerde kleinood, vol rake observaties over de levens van twee tienermeisjes in het algemeen en de Amerikaanse abortusindustrie in het bijzonder, is nu wereldwijd te zien. De film werd begin dit jaar bekroond op het Amerikaanse Sundance Film Festival én het filmfestival van Berlijn, draaide in maart enkele dagen in een aantal Amerikaanse bioscopen en leek voorbestemd om langzaam over de wereld te reizen, zoals zoveel mooie, kleine filmhuisfilms Never Rarely Sometimes Always voorgingen.

Terwijl de abortuswetten in de Verenigde Staten de afgelopen maand verder werden ontmanteld, verpakt als crisismaatregel, zijn films als Never Rarely Sometimes Always belangrijker dan ooit. Als de minder grimmige, maar niet minder beklijvende Amerikaanse tegenhanger van het Roemeense drama 4 maanden, 3 weken en 2 dagen.

Sidney Flanigan (links) and Talia Ryder (rechts).

Never Rarely Sometimes Always

Regie Eliza Hittman

Met Sidney Flanigan, Talia Ryder, Théodore Pellerin, Sharon Van Etten.

Drama

★★★★☆

101 min., nu te zien in diverse bioscopen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden