Recensie Jazz

Het album met Charlie Haden en Bard Mehldau was de tien jaar wachten waard (drie sterren)

Toen de in 2014 overleden bassist Charlie Haden in 1993 voor het eerst Brad Mehldau piano hoorde spelen, was hij fan voor het leven. Ze ontmoetten elkaar en speelden soms samen in wisselende formaties. Het duurde tot 2007 voordat de twee het podium deelden. Dat was op een festival in Duitsland waar de vijf kwartier aan muziek op Long Ago and Far Away vandaan komt.

Dat het meer dan tien jaar duurde voordat dit unieke concert op de markt kwam, had te maken met rechtenkwesties. Maar het was het wachten waard. De twee spelen schitterend op elkaar in tijdens stukken van vaak meer dan tien minuten; alsof de twee zoeken naar nieuwe harmonische structuren. Haden begint soms heel keurig een melodielijn, die van Charlie Parkers Au Privave bijvoorbeeld, om dan langzaam weg te lopen, aangespoord door de breed uitwaaierende pianonoten van Mehldau. Uiteindelijk komt alles steeds weer mooi samen. Eventjes heel knap en avontuurlijk, maar na drie kwartier weet je het ook wel weer.

Charlie Haden en Brad Mehldau: Long Ago and Far AwayImpulse!/Universal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.