FilmrecensieHope

Het aangrijpende Noorse drama Hope is een haarscherp portret van een ondervoede relatie ★★★★☆

Onsentimentele dramafilm over een langlopende liefde waarin het noodlot toeslaat, met prachtige, rake hoofdrollen.

null Beeld

‘Ik raak die hoofdpijn maar niet kwijt’, zegt Anja (Andrea Bræin Hovig) ’s avonds in bed tegen Tomas (Stellan Skarsgård). Een jaar eerder heeft ze een longkankeroperatie ondergaan. Ze was helemaal beter, dacht ze. Een MRI-scan maakt een paar dagen later een hardvochtig einde aan die gedachte. Er zit een tumor in haar hersenen.

En wat dan? Het Noorse drama Hope onderzoekt het op verrassend eerlijke wijze. Een week lang leeft Anja tussen hoop en vrees, in afwachting van een nieuwe operatie. Haar overlevingskansen zijn klein, zo niet afwezig, hebben de artsen laten weten. In een ander soort film zouden de violen inzetten en zou Anja op een laatste missie worden gestuurd: misschien moest ze nog iets goedmaken, of toch die bucketlist afwerken.

In Hope dendert het leven simpelweg door. Anja combineert een succesvolle internationale carrière als choreograaf met een druk en chaotisch gezinsleven. Het is eind december; haar zes kinderen (drie van haarzelf, drie uit een eerder huwelijk van Tomas) verwachten gezellige feestdagen. Haar medicijnen hebben zware bijwerkingen, haar oude vader heeft aandacht nodig en dan is er nog Tomas, die de laatste jaren vaker irritatie dan liefde bij haar opwekte. Nu heeft hij het in zijn hoofd gehaald dat ze moeten trouwen, want dat was er nooit van gekomen. In een slechte bui vertelt ze hem: ‘Ik had je lang geleden moeten verlaten, maar ik was te moe.’

Maria Sødahl baseerde het scenario voor haar tweede speelfilm (na Limbo, 2010) op eigen ervaringen. Dat verklaart de soms bijtende oprechtheid en wellicht ook haar oog voor detail. Van de complexe verhoudingen binnen het gezin tot de troebele doktersgesprekken: niets wordt aangedikt of over het hoofd gezien. Vooral de band tussen Tomas en Anja is haarscherp getroffen. Slecht is hun relatie niet, maar wel ondervoed; wat de twee vooral goed kunnen, is werken.

Zonder enig opgelegd sentiment is Hope enorm ontroerend, met een glansrol voor Andrea Bræin Hovig, die nooit naar sympathie hengelt. Ze portretteert Anja als een vrouw die aan zichzelf durft te twijfelen, maar zich niet laat sturen door wat er van haar verwacht wordt. Hope bewijst ook weer eens dat Stellan Skarsgård een fantastische acteur is. Het is minimaal, wat Skarsgård laat zien, maar op de een of andere manier slaat het in als een bom. Er mag dan wat roest op zitten, veroorzaakt door onmacht en slijtage, maar Tomas’ liefde voor Anja blijft voelbaar. In al zijn kraakheldere nuchterheid is Hope toch een uiterst romantisch drama.

Hope

Drama

★★★★☆

Regie Maria Sødahl

Met Andrea Bræin Hovig, Stellan Skarsgård.

126 min., in 47 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden