Heruitgave Purple Rain biedt fraaie, maar niet ultieme aanvulling

Het spannendst aan de heruitgave van Purple Rain: voorproefje uit Prince' kluizen. Al is het extra materiaal in dit geval niet spectaculair; de beste songs stonden al op de plaat.

Prince tijdens een concert in de Purple Rain Tour.Beeld Ebet Roberts

Veertien maanden na het overlijden van rockster Prince verschijnt nu dan toch de opgepoetste en uitgebreide versie van wat misschien zijn beste album is - of zeker toch zijn succesvolste: Purple Rain. Te koop als download, enkele cd, dubbel-cd en luxebox kent elke variant een door Prince zelf geremasterde versie van het in 1984 verschenen album. Die klinkt aanmerkelijk beter dan de eerdere cd-edities, maar verwacht geen wonderen, zoals onlangs bij de nieuwe versie van het Beatlesalbum Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band.

Belangrijker is dat voor het eerst een greep is gedaan uit het immense archief waarin Prince al zijn niet uitgebrachte materiaal bewaarde. In deze zogeheten 'vaults' (kluizen) van de Paisley Park Studio's in Minneapolis ligt naar verluidt nog duizenden uren aan materiaal.

Prachtig én teleurstellend

De elf extra nummers op deze Purple Rain-editie vormen slechts het topje van de ijsberg. Het is niet duidelijk of Prince dit nooit eerder verschenen materiaal uit de jaren 1983-1984 zelf heeft uitgezocht. Wel bekend is dat het aanvankelijk de bedoeling was al in 2014 een jublieumeditie uit te geven. Het album bestond toen dertig jaar en Prince had eindelijk de strijdbijl met platenmaatschappij Warner Music begraven.

Maar er gebeurde niks. Hij heeft Purple Rain in 2015 weliswaar opnieuw persklaar gemaakt, maar een releasedatum bleef uit. Toen hij in april 2016 overleed, was er nog altijd weinig meer bekend dan dat er een jubileumeditie zou komen.

De nieuwe Purple Rain die er nu dan toch ligt, is prachtig. Toch is er ook iets van teleurstelling, want het complete verhaal van het album wordt niet verteld.

Prince (pop). Purple Rain (Deluxe edition). Diverse uitgaven en prijzen. Warner Music.

Toen in 1983 de 24-jarige Prince bij zijn platenmaatschappij langsging om te melden dat zijn zesde plaat moest worden gekoppeld aan een door hem geschreven bioscoopfilm, moeten ze bij Warner verbaasd hebben opgekeken. Zo jong nog en nu al een semi-autobiografische film? Maar hij kreeg toestemming. Er kwam een film, waarin slecht werd geacteerd maar waarin ook de meest fantastische livemuziek te horen was. Die livetracks, opgenomen in First Avenue, Minneapolis, vormen ook de basis voor enkele nummers op het album Purple Rain.

Er bestaan geweldige (illegale live-)opnamen) van bijvoorbeeld het nummer Purple Rain zelf. Wat was het mooi geweest als deze nieuwe uitgave de totstandkoming van deze ultieme gitaarballad had verteld door enkele versies hiervan te laten horen. Helaas is bij de samenstelling van het Purple Rain-supplement alleen naar afgekeurde of overtollige studio-opnamen gekeken.

Gelukkig blijft er nog genoeg te genieten over. Een lekker lange funkjam (The Dance Electric), een opzwepend Possessed, dat Prince in 1983 opnam nadat hij James Brown live had zien spelen, en de mooie ballad Electric Intercourse zijn enkele hoogtepunten.

Enkel popklassiekers

Electric Intercourse staat al in liveversies op diverse bootlegs, maar het liedje, dat wedijverde met The Beautiful Ones om een plaatsje op het album, is nu voor het eerst in studio-versie te horen. Mooi, maar toch een minder liedje dan het immer prachtige The Beautiful Ones. Zoals eigenlijk alle opnamen hier je doen realiseren dat Prince destijds gewoon de juiste keuzes heeft gemaakt. De negen nummers op Purple Rain vormen in nog geen drie kwartier nog altijd de best mogelijke introductie tot het oeuvre van het muzikale genie.

Purple Rain rockt zoals er destijds geen band rockte, de composities tonen een virtuositeit waar zelfs de grootste jazzcomponisten niet aan tipten en de dampende funk en r&b deed ook de grootste houten klazen zich in het zweet dansen.

Let's Go Crazy, When Doves Cry, I Would Die For You, Darling Nikki: eigenlijk zijn alle negen nummers inmiddels popklassiekers. Ze knallen nu nog spectaculairder de speakers uit. En voor wie meer wil, is er dus een fraaie maar niet ultieme aanvulling beschikbaar. De deluxe-box kent daarnaast ook een cd met vooral singleversies en b-kantjes én een dvd met een concert uit 1985.

Tekst gaat verder onder de Spotify-lijst.


'Werken met Prince was geweldig, maar loodzwaar'

Van 1983 tot en met 1987 was Susan Rogers (nu 60) de vrouw die zorgde dat alles wat Prince speelde goed klonk. Ze trad in dienst toen Prince net de live-opnamen voor het nummer Purple Rain had gedaan en was betrokken bij de totstandkoming van onder meer de liedjes When Doves Cry en Darling Nikki. 'Ik zal nooit vergeten hoe ik met de banden in de weer was en boven Prince The Beautiful Ones hoorde repeteren op de piano', herinnert Rogers zich.

Inmiddels is ze afgestudeerd neurowetenschapper en doceert ze muziekperceptie aan het Berklee College of Music. Ze is in Nederland om over haar tijd bij Prince te praten. 'Geweldige jaren, maar ook loodzwaar. Dagen van 24 uur in de studio waren geen uitzondering. We gaven hem geen koffie, want dan plakte hij er zo nog 24 uur aan vast. Als hij aan een nummer begon, moest dat dezelfde dag af.

'Men noemt Prince perfectionistisch, maar dat was hij eigenlijk niet. Soms was hij ineens tevreden en dacht ik: meen je dat? Sommige eindversies klinken nog best rommelig.'

Rogers moest altijd beschikbaar zijn. In de studio en tijdens tournees. Ze deed het met overgave. 'Ik was in de kracht van mijn leven en wist dat ik getuige was van iets heel bijzonders.' Elke avond of nacht als ze klaar waren, legde Prince een briefje neer met de gewenste apparatuur voor de volgende dag. 'Waren het zangmicrofoons, dan had ik rust. Want alleen als hij zijn liedjes inzong, duldde hij niemand om zich heen, dan moest iedereen de studio uit.'

Rogers koestert veel bewondering voor Prince. 'Ik was al groot fan toen ik bij hem kwam en dat werd steeds meer.' Op zijn beurt vertrouwde Prince haar volledig. Ze kreeg veel inspraak bij de sequencing (volgorde bepalen van de nummers) op albums als Purple Rain, Around the World in a Day (1985) en Sign O' The Times (1987). Na vier jaar, waarin Prince zijn beste werk afleverde, was ze volledig opgebrand, maar ze heeft 'alleen maar mooie herinneringen'. 'Zijn werklust was onverzadigbaar. Hij werkte niet alleen aan zijn eigen carrière, maar ook aan die van de muzikanten om hem heen.'

Susan Rogers.Beeld A. Cisneros

Ze ontzenuwt graag het idee dat in Minneapolis rond Prince in de jaren tachtig zo een creatieve muziekscene bestond, met funkbands als The Time en popbands als Vanity 6. 'Prince bepaalde alles. Hij schreef de muziek en speelde alles in. Waar de meeste artiesten van zijn kaliber juist alle credits naar zich toe trekken, stootte Prince die af. Hij veinsde een belangrijke muziekscene, maar in wezen bestond die niet. Het was allemaal Prince zelf.'

Het werken aan Purple Rain was prachtig, maar volgens Rogers niet haar mooiste tijd met Prince. Die kwam een half jaar later, tijdens de opnamen van Around The World in a Day. 'We hadden een ongelooflijk jaar achter de rug met Purple Rain. Plaat, film, wereldtournee van honderd optredens. Prince werd langzaam een heel grote, maar gedroeg zich niet zo. Hij was nog altijd een teamspeler en had een zekere onschuld over zich. Hij speelde de muziek waar hij zelf zin in had. Dat veranderde na 1985. Toen was hij zich bewust van de rol die hij in de popgeschiedenis ging spelen. Er kwam meer afstand. Onze werkrelatie bleef goed. Maar toen hij eens een woedeuitbarsting had omdat ik even weg was, vond ik het mooi geweest.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden