Postuum Muziek

Herman Krebbers (1923-2018), de ‘Hollandse Paganini’ die perfectie nastreefde

Herman Krebbers. Foto ANP

Door Merlijn Kerkhof

De ‘Hollandse Paganini’ werd hij genoemd. En samen met zijn vriend én muzikale tegenpool Theo Olof (1924-2012) de ‘Vroom en Dreesmann van de viool’. Maar bovenal was Herman Krebbers ‘Meneer Krebbers’: de gesoigneerde heer die tal van violisten opleidde, van Emmy Verhey en Frank Peter Zimmermann tot Liza Ferschtman en André Rieu. Weinig violisten hebben zó hun stempel gedrukt op het Nederlandse muziekleven als hij, en over weinig viooldocenten wordt door musici met zo veel bewondering gesproken.

Herman Krebbers, die woensdag op 94-jarige leeftijd in zijn woonplaats Tilburg overleed, gold als wonderkind. Al op 13-jarige leeftijd soleerde hij in het Vioolconcert van Johannes Brahms – meteen een van de moeilijkste stukken uit het repertoire – bij het Concertgebouworkest onder Willem Mengelberg. In de even befaamde pedagoog Oskar Back had hij een harde mentor. Als jongen uit Hengelo voelde hij zich aan het Amsterdamse Muzieklyceum vaak eenzaam, zei hij later.

Krebbers’ meeslepende, intuïtieve spel en zangerige, maar ook heldere toon leverden hem een aanstelling op bij het Residentie Orkest, waar hij samen met Theo Olof vanaf 1950 concertmeester was. Vanaf 1962 bekleedde hij die functie bij het Concertgebouworkest. Daarnaast maakte hij ook als solist  nog vele platen.

Zwarte bladzijden waren er ook. Zijn lidmaatschap van de Kultuurkamer in de Tweede Wereldoorlog leverde hem een speelverbod op voor twee jaar. En een val tijdens een zeilvakantie in 1979 leidde ertoe dat hij een jaar later zijn baan bij het Concertgebouworkest moest opgeven. Sindsdien stortte hij zich nog nadrukkelijker op het lesgeven; pas in 2001, 78 jaar oud, nam hij afscheid van het conservatorium in Amsterdam.

‘Hij zorgde altijd dat je mooier speelde in de les’, zegt oud-leerling Annebeth Webb, violist in het Koninklijk Concertgebouworkest. ‘Of je nu studeerde voor een belangrijk concours of dat je je, zoals ik, aan het voorbereiden was voor een auditie voor de tweede viool: hij deed alles met evenveel liefde en toewijding.’

Liza Ferschtman studeerde van haar 15de tot 22ste bij Krebbers. ‘In de kamer waar hij lesgaf hing een plakkaat met de tekst: ‘Perfectie valt niet te verbeteren’. Dat was humor en ernst tegelijk: hij streefde perfectie na, en zijn spel wás ook perfect, ook na zijn armblessure.

‘Hij sprak zelden over grote vergezichten in de muziek, hij was juist een meester in de praktische zaken: hoe pak je die positiewisseling aan, welke vingerzetting is hier geschikt, hoe zorg je dat je zo goed mogelijk samenspeelt met een pianist? En altijd hamerde hij erop dat je de partituur moest kennen – niet alleen je eigen partij. Pas de laatste jaren realiseer ik me echt hoeveel ik aan hem te danken heb.’

De 18de-eeuwse Bergonzi-viool die hij op zijn 28ste kocht, ging in 2005 naar het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds en wordt nu bespeeld door Maria Milstein. Krebbers wordt in besloten kring gecremeerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.