Herman Koch scoort nu ook met 'The Dinner'

Met zijn achternaam zullen ze moeite hebben, maar voor het overige staan de Britten op het punt Herman Koch te omarmen. De vertaling van zijn psychologische thriller Het Diner is redelijk lovend ontvangen door de Britse pers.

Het Diner. Beeld ANP

The Independent spreekt van een 'aanstekelijke must-read', terwijl The Financial Times 'een geweldig boek voor op het strand' meent te hebben gevonden. Zelfs The Guardian, waar niet de vrolijkste recensenten rondlopen, noemt het een 'vermakelijk boek'.

The Dinner sluit prima aan bij de vele onzekerheden van de Britse middenklasse bij de opvoeding van de kinderen. Bezorgd ouderschap gaat op het eiland, meer dan in Nederland, gepaard met rivaliteit tussen ouders.

Alex Preston van The Guardian vergelijkt The Dinner met Lionel Shrivers We moeten het even over Kevin hebben (2003), een boek dat eveneens gaat over de gevolgen van geweld in respectabele families. Maar dit vergelijkend onderzoek valt negatief uit voor Koch; volgens Preston mist zijn boek zwaarte en finesse.

Omdat de Britten tegenwoordig ook verstand van eten hebben, veroorlooft Preston zich ook nog wat kritiek op de uitvoerige manier waarop Koch lamsvlees, de in de Bulgaarse zon gedroogde tomaten en andere delicatessen beschrijft. Wat een gegoede Nederlandse familie tijdens drie gangen eet in een duur Amsterdams restaurant schijnt in het land van Heston Blumenthal op de plakkerige tafel van de eerste de beste gastro-pub te staan.

Arifa Akbar van The Independent spreekt van een 'sluwe' en 'theatrale' roman, waarin het personage Paul zó hatelijk is dat het boek alleen al heerlijk is als restaurantsatire. Kochs thematiek doet Akbar denken aan de toneelstukken van Harold Pinter, waarin onder de burgerlijkheid altijd dreiging schuilgaat.

The Financial Times heeft Simon Kuper op The Dinner gezet, een journalist die goed bekend is met Nederland, vooral met het Nederlandse voetbal. Koch heeft een prachtig boek geschreven, vindt Kuper, al vroeg hij zich bij de eerste 100 pagina's wel af of het succes ervan te danken is aan Kochs bekendheid uit Jiskefet.

Lange tijd dreigt het boek volgens Kuper te blijven steken in sociale satire. Pas als de schrijver Pauls zwarte kanten begint bloot te leggen, wordt het virtuoos, aldus Kuper. Dan maakt Koch serieus werk van 'een van de oudste en meest fundamentele thema's: moord en erfelijkheid, broedertwisten en krankzinnigheid'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden