Herkenning en vervreemding

In deze rubriek worden kunstwerken belicht die te koop zijn bij galeries, veilingen en op internet. Deze week Mary Alacoque Water....

Marina de Vries

Wie?

Wie?
Mary Alacoque Waters (1957), een tussen Ierland en Nederland pendelende kunstenares. Als kind raakte zij in de ban van 17de-eeuwse, Hollandse meesters: Rembrandt, Saenredam, Vermeer.

Waar ziet een Iers meisje Hollandse meesters?

Waar ziet een Iers meisje Hollandse meesters?
Op zwart-wit plaatjes in boeken. Confrontatie met het echte werk volgde later. Je kunt je voorstellen dat dat een schok teweegbracht. Wat zij alleen in zwart-wit had gezien, bleek een visioen van kleur, verfijnde details en subtiel licht.

En dus?

En dus?
Wilde Mary Waters net zo schilderen. Ze ging op cursussen om de 17de-eeuwse schildertechniek te leren en wierp zich op het Melkmeisje, op decadente portretten en wulpse stillevens. In de jaren negentig trad zij naar buiten met virtuoze portretten van kinderen en vrouwen ten voeten uit. De visuele sensatie en de gelijkenis met haar helden betoverde de een en stuitte de ander vanwege anachronisme tegen de borst.

En dus?
Inmiddels heeft ze de kleurenpracht ingewisseld voor zwart-wit. Althans, dat is het werk dat galerie Majke Hüsstege in ’s-Hertogenbosch het liefst laat zien. Reusachtige portretten in olieverf op linnen van vrouwen- en mannengezichten die in de 17de eeuw het toppunt van schoonheid waren: ietwat lijzig, met gebeeldhouwde monden en kleine ogen.

Waarom moeten ook vroegere tegenstanders dit werk zien?

Waarom moeten ook vroegere tegenstanders dit werk zien?
Met de doeken is onmiskenbaar iets vreemds aan de hand. Ze ademen vanwege hun verfijnde olieverftechniek en inspiratiebronnen nog altijd een sfeer van luxe en lang vervlogen tijden. Tegelijk kunnen ze alleen in deze tijd zijn gemaakt. Neem het portret naar Vermeer uit 2006. De stand van het hoofd dat voorzichtig achterom kijkt, is een citaat, maar de grove uitsnede dankt zijn bestaan aan de fotografie. De afmetingen van het doek zijn ontleend aan de wide-screen cinema. Daardoor ontstaat een intrigerend mengsel van herkenning en vervreemding, van soberheid en pracht. Zonder haar, tulband en andere opsmuk ligt alle nadruk op het gezicht met de indringende, ietwat verontwaardigd kijkende ogen. Die ogen blijven je volgen.

Prijs?

Prijs?
Die is niet mis. Waters doet zo’n twee maanden over een schilderij. Het afgebeelde portret naar Vermeer van 1.60 x 1.05 meter kost 12.000 euro, inclusief BTW. Grotere schilderijen van 3 x 1.50 meter liggen rond de 20.000 euro.

Kopen?

Kopen?
De doeken gaan volgens de galerie naar bedrijven en, met dank aan de onmisbare kunstkoopregeling, naar particulieren. Marina de Vries

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden