'Hemel op aarde' in vak 119 koud en gehorig

Als liefhebber en fan van Luciano mag je een optreden niet missen, dus als een van de eersten telefonisch twee kaarten besteld via het postkantoor....

Al om 19.00 uur bij station Duivendrecht de trein uit, om samen met mijn eega rustig naar de Arena te wandelen. Daar aangekomen begint de zoektocht naar vak 19. Dat blijkt niet te bestaan; het moet 119 zijn.

Geeft niets, want iedereen is erg behulpzaam en zo krijgen we een rondleiding door het gehele stadion. Je loopt dus heel gezellig, de ene na de andere trap op en af.

Als operaliefhebber kom ik vaker in die Stopera dan in een voetbalstadion en ik begrijp dus ook niet dat je daar alleen met Arena's (wat die ook moge zijn) eten en drinken kunt kopen. Oké, weer wat geleerd.

Een klapstoel is toch ook iets geheel nieuws; iedereen loopt te zoeken omdat het programma over de rugleuning is gedrapeerd en dus ook over de stoelnummers. Als dan eindelijk iedereen een plaats heeft gevonden, kan de happening beginnen.

Enigszins ongemakkelijk zittend geloof ik mijn eigen oren niet. Voor de somma van maar liefst 250 gulden per persoon krijg ik het concert twee keer te horen. De eerste keer in het rechteroor, om een seconde of wat later de resonantie in het linkeroor te ontvangen.

Een geheel nieuwe vinding zijn de bijgeluiden. Daar waar de metro geruisloos onder het operagebouw door rijdt, werden wij getracteerd op de complete dienstregeling van de Nederlandse Spoorwegen. We gaan ervoor en reclame maken is prima, maar dit was een tikkeltje overdreven.

Wat ook een beetje overdreven was, zijn die twee installateurs met hun aluminium trap die tijdens het concert nog even wat moesten repareren.

Trouwens, waarschijnlijk waren die jongens bezig met de verwarming. De aanwezige dames in fraaie avondkledij weten echter na vanavond dat die niet functioneerde. Ze zaten te blauwbekken van de kou.

Natuurlijk wilde iedereen in de pauze even warm worden. Dat lukte ook prima. Eerst gezellig met z'n allen rond een Arena-automaat om vervolgens met diezelfde mensen in de rij te staan bij een soort cafetaria. Echt heel intiem.

Helaas hebben de meeste mensen daar de bel niet gehoord. En dus donderen ze tijdens een aria van Luciano de trap af met de koffie in de hand.

Aan de stembanden van Pavarotti lag het niet, zijn show was perfect, maar dergelijke voorstellingen horen niet thuis in de Arena en zeker niet met een goedkope organisatie eromheen. De bezoekers die met het openbaar vervoer gekomen waren, kregen nog een toetje van de NS. Ingangscontrole, om te benadrukken dat er in het geheel geen verschil is tussen voetbalsupporters en operaliefhebbers.

Als laatste dan nog even het hilarische artikel in de Volkskrant van 1 mei. Waar Hein Janssen gezeten heeft, weet ik niet, maar een ding is zeker: niet in vak 119. De hemel op aarde was koud en gehorig.

AMERSFOORTPim Kooi

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden