Review

Hef rapt zich op '13' rechtstreeks je hart binnen

Het gouden hiphopjaar 2015 leverde in Nederland sterke platen op van met name Fresku en Dazzled Sticks. Bij dat duo voegt de Rotterdamse rapper Hef zich met zijn sterke derde album 13.

Dat er goede muziek op komst was, viel al op te maken uit de outtakes die eerder dit jaar verschenen op de ep Zes en een half, maar luisterend naar 13 begrijp je meteen waarom die stukken moesten afvallen: ze hadden niet gepast op het hechte 13, het meest persoonlijke dat Hef tot dusver opnam.

Niet alleen in zijn introspectieve teksten stelt hij zich kwetsbaar op, met zijn muzikale keuzen doet hij dat ook: 13 is een ingetogen album zonder duidelijke climax of uitschieter, een plaat die deint op golven van weemoed. Zijn raps zijn kalm, monotoon bijna, maar daar worden ze alleen maar indringender van.

Hef vertelt over zijn jeugd en zijn eerste stappen als rapper ('heb drie zomers moeten sparen voor een microfoon'), over de fouten die hij maakte ('drugs in de kofferbak, geld op m'n schoot en die ding in de dashboard'), over de dood van een vriend ('nog een moeder die in tranen is, nog een kleine die zijn vader mist') maar ook over zijn dankbaarheid voor wat hij nu heeft. Rust, een leven, een dochter.

Op 13 ('het huisnummer van mijn moeder is 13, misschien daarom') rapt een goudeerlijke Hef zich rechtstreeks je hart binnen.

Hef 13 Noah's Ark

Beeld Linda Stulic
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden