FilmrecensieCharter

Heeft de wankelmoedige moeder in Charter haar kinderen terecht ontvoerd? ★★★★☆

Eenzaam staat Alice in de sneeuw,  bij het tankstation, voor haar voormalige huis, aan de school van haar kinderen en op het strand. Duidelijker kan schrijver en regisseur Amanda Kernell het isolement van haar hoofdpersonage niet verbeelden: chirurg Alice (Ane Dahl Torp), pas gescheiden moeder van twee kinderen, staat er in het Zweedse drama Charter steeds alleen voor. Figuurlijk én letterlijk.

Alice heeft haar kinderen al maanden niet gezien. In afwachting van het oordeel over de voogdij heeft ex Matthias (Sverrir Gudnason) alle contact verbroken. En dan wordt Alice midden in de nacht gebeld door zoontje Vincent (debutant Troy Lundkvist). ‘Ik wil hier niet zijn’, stamelt het kind huilend, voordat de verbinding abrupt wegvalt. 

Vermoedend dat er iets flink mis is, neemt Alice de eerste trein van Stockholm naar haar oude dorp, waar iedereen haar met de nek aankijkt. Het lukt haar nauwelijks om te spreken met Vincent en puberdochter Elina (Tintin Poggats Sarri, ook debuterend), laat staan om vat op hen te krijgen. Kernell, die na haar debuutfilm Sami Blood (2016) opnieuw kiest voor een heldin die dwars tegen de stroom ingaat, zaait intussen volop twijfel. Klopt Alice’s intuïtie en moet ze haar kinderen redden, of wordt zij met goede reden uit hun buurt gehouden?

Hoofdrolspeler Torp zet Alice vastberaden neer, maar ook als een emotioneel wankelende, gebutste vrouw die de gevolgen van haar acties niet overziet. Wanneer Alice met Vincent en Elina naar Tenerife vlucht - een dubbele ontvoering, in feite - vraag je je af of ze haar verstand verloren heeft.

Kernell buit het contrast tussen de steeds penibelere familiesituatie en het paradijselijke vakantiedecor goed uit. Veel in het zonlicht sluimerende dreiging, die vaak vooral van Alice’s haperende ouderrol uitgaat. Soms ligt het er nogal dik bovenop. Zo worden Alice, Vincent en Elina bij het zwembad herhaaldelijk geconfronteerd met een bevriend Zweeds modelgezin dat wél alles op orde heeft. Er is ook een voor de hand liggende karaokescène, waarin Alice haar kindInnren vermurwt om samen met haar Meat Loafs I Would Do Anything for Love (But I Won’t Do That) te zingen. Is er iets wat Alice uit moederliefde níét zou doen?

Toch is het ook ontroerend om de drie op dat podiumpje bij elkaar te zien komen, al is het maar voor even. En zo zwenk je in Charter  voortdurend mee met  Alice, terwijl je sympathie bij de introverte, depressieve Elina komt te liggen. Misschien moet zij haar moeder redden, in plaats van andersom.

Charter

Drama

★★★★☆

Regie Amanda Kernell

Met Ane Dahl Torp, Tintin Poggats Sarri, Troy Lundkvist, Sverrir Gudnason

94 min., te zien op Picl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden