Heavens Above!

Vloeimans gaat nergens heen * *

Dat trompettist Eric Vloeimans genadeloos mooie kamerjazz kan spelen heeft hij in zijn carrière ruimschoots bewezen. Met zijn heftige elektrische band Gatecrash waagde hij twee jaar geleden een sprong in het diepe. Het is spannend om te horen hoe de steeds hechter wordende groep voortdurend op zoek is. Daar hoort bij dat het de ene keer fantastisch is en alles op zijn plek valt, zoals geregeld live is te horen, maar ook dat het soms nergens heen gaat.
Dat is op deze cd het geval. De meeste nummers blijven hangen in monomane sferen die soms zelfs pseudo-esotherisch overkomen. Het ontbreekt aan zeggingskracht, ondanks de steengoede musici onder wie de intens stuwende drummer Jasper van Hulten.

Wat het meest tegenvalt, is de metalige klank van Vloeimans' elektronische effecten. Die gaat snel tegenstaan. Het goede is: Gatecrash speelt niet op safe waardoor goede momenten ook echt euforisch kunnen zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden