‘Harry Styles is heerlijke keukenradiopop, maar Kendrick Lamar wordt een ijkpunt in de popmuziek’

Wat is luisterwaardig deze week? Muziekexpert Robert van Gijssel gidst je door de nieuwe albums. Vandaag vraagt hij zich af: wat is eigenlijk de bedoeling van popmuziek? Daar denken Harry Styles en Kendrick Lamar heel anders over, blijkt uit hun nieuwe albums.

Pieta Verhoeven
Harry Styles Beeld NBCU Photo Bank via Getty Images
Harry StylesBeeld NBCU Photo Bank via Getty Images

Hoi Robert. Wat is de plaat van de week?

‘De afgelopen week had de wereld het niet over één, maar twee albums: Harry’s House van Harry Styles en natuurlijk Mr. Morale & The Big Steppers van Kendrick Lamar. Ze zijn bijna niet te vergelijken, deze twee platen, want het zijn twee heel verschillende genres. Toch wil ik het wel doen. De vergelijking roept namelijk bijna existentiële vragen op over wat popmuziek eigenlijk is. Wat wil een artiest vertellen? Wil je mensen een plezier doen met je muziek, of heb je echt iets te melden?

Harry Styles doet met z’n fijne nummers dat eerste. Zijn muziek doet me denken aan mijn eigen jeugd, toen ik elke zaterdag m’n fiets moest schoonmaken van m’n ouders. In het gezelschap van een borsteltje en een emmer sop zette ik dan de radio aan in de garage. Er kwam altijd lekkere, gelikte popmuziek voorbij, van Steely Dan en zo. Het lag soepel in het oor, maar het was ook een beetje NCRV-muziek, niets-aan-de-handmuziek. Dat gevoel heb ik ook bij Harry’s House. Het is weldadig in elkaar gestoken, zoals recensent Pablo Cabenda ook schreef, met ruimte voor mooie basloopjes, koortjes en fijne keyboards. Goed gedoseerd, lekker en luchtig. Maar tegelijkertijd denk je: waar zingt-ie eigenlijk over? Nou, over huiselijkheid en lekker eten, met af een toe cheesy liefdeszinnetje over honing en bijen. Je komt eigenlijk ook niets over hem te weten. Hij wil gewoon behagen door lekkere popmuziek te maken, en dat kan natuurlijk ook een doel zijn. Ieder nummer heeft hitpotentie. Je ziet het wel van een podium afspatten, maar als plaat vind ik het soms een tikje oppervlakkig.

Het contrast met Kendrick Lamar is gigantisch: hij wil helemaal niet behagen, hij heeft iets te vertellen. Over hoe het is om op te groeien als zwarte jongere in Amerika, over z’n familie, over zichzelf, het is bijna therapie. Zijn vorige plaat DAMN. zat vol met hits, Mr. Morale & The Big Steppers heeft dat minder. Maar je blijft ’m maar draaien. Het is een intrigerend album dat aan je blijft kleven. Mother I Sober bijvoorbeeld, echt een kippenvelnummer. Zo goed. Iedere zin kan je op verschillende manieren interpreteren. Harry’s House is een heerlijke keukenradio-popplaat, maar dit is een album dat je over veertig jaar misschien ziet als een ijkpunt in de popmuziek. Het is grote kunst.’

Je hebt nog een dubbele tip: zowel een plaat als een festival.

‘Ja, die komt van de 82-jarige soulzangeres Mavis Staples. Een jaar of tien geleden kreeg zij een verzoek van drummer en zanger Levon Helm van The Band, die kanker had en afscheid nam van z’n leven. Of ze nog eens samen met zijn band konden spelen. Die sessie is opgenomen en is nu pas uitgebracht als album Carry Me Home. Twaalf nummers vol rhythm & blues, soul, en gospel, met op het einde The Weight, het bekendste nummer van The Band. Het is een pure en ontroerende plaat, hartstikke mooi. En Mavis Staples staat over drie weken op Best Kept Secret. Op 82-jarige leeftijd! Onder andere samen met Leon Bridges en Jamie XX, dus het belooft een goeie festivaldag te worden. En er zijn nog kaartjes. Absoluut een tip voor iedereen.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden