Test Harry Potter: Wizards Unite

Harry Potter: Wizards Unite is de opvolger van Pokémon Go en laat je weer over straat rennen op zoek naar monsters

In de nieuwe game Harry Potter: Wizards Unite bevolken personages uit het Potter-universum de echte wereld. Net als bij Pokémon Go moet je vechten. Maar er is óók een verhaal.

Ze moesten eens weten, de fietsers die langs me heen peddelen. Voor hen mag dit een dood­gewone, netjes aangeharkte Nederlandse laan lijken, in werkelijkheid vindt op dit strak gemaaide grasveldje een magische worsteling plaats.

Nou ja, in de ‘aangevulde’ werkelijkheid van Harry Potter: Wizards Unite dan, een nieuw spel naar het Harry Potter-universum van J.K. Rowling. Met dank aan mijn telefoon verschijnen vervloekte tovenaarsleerlingen en kwaadaardige trollen naast mij op straat, in de omgeving geprojecteerd op het beeldscherm. Of, zoals hier, een jonge hippogrief boven de keukentafel:

Een jonge hippogrief boven de keukentafel. Beeld Niantic

Augmented reality is de term: aangevulde realiteit. Een manier om het alledaagse te doen versmelten met het ­virtuele. De wereld om me heen is nu één grote videogame.

Precies zoals bij Pokémon Go, dat uitkwam in 2016. In dit spel zijn het geen magische figuren die straten en parken bevolken, maar Pokémon, wezens uit de gelijknamige Japanse game- en tv-serie. Doel is die wezens op te sporen door buiten rond te lopen en ze vervolgens te vangen.

Dat was wat je zegt een hit. Op jacht naar bijzondere ­Pokémon trapten spelers het natuurgebied van Kijkduin kapot, wat dit soort taferelen opleverde:

Beeld ANP

ProRail klaagde over mensen die over treinsporen liepen wanneer daar toevallig een gewilde soort rondhing. En toen het kleine Belgische havendorpje Lillo onder liefhebbers bekend kwam te staan om de vele zeldzame Pokémon die er opdoken, zag de gemeente zich gedwongen een nachtelijk verbod op het spel in te stellen: de overlast werd simpelweg te groot. Het spel was, al met al, een groot commercieel succes.

Harry Potter: Wizards Unite is de opvolger van Pokémon Go, wederom uitgegeven door Niantic. Hoewel het  onwaarschijnlijk is dat de populariteit van het spel even bizarre vormen gaat aannemen, belooft het een van de spraakmakendste games van het jaar te worden. 

In de kern lijken de spellen op elkaar. Je loopt rond met een smartphone waarop deze kaart van de omgeving voorbijschuift:

Beeld Niantic

Daarop duiken icoontjes op waarop je kunt klikken. Dit keer verschijnen magische wezens die je moet verslaan en objecten die je moet verzamelen. Ondertussen is het zaak vragende blikken van voorbijgangers te negeren als je druk je telefoon heen en weer beweegt om, zeg, een magische kat die wordt lastiggevallen door een vuurspuwende kip in beeld te krijgen.

Maar dit nieuwe spel is meer dan ­alleen Pokémon Go met Harry Potter-figuurtjes. Het Pokémonspel is vrij oppervlakkig: je woonplaats zit ineens vol kleurrijke monsters die je kunt vangen om ermee te vechten, veel succes ermee. Harry Potter: Wizards Unite daarentegen, maakt de wereld om je heen onderdeel van een heuse verhaallijn. Daarmee voelt het veel meer als een volwaardige videogame.

6,5 miljoen keer werd Harry Potter: Wizards Unite in de eerste week gedownload, volgens marktanalist Sensor Tower. Fors, maar nog altijd mager vergeleken met het monstersucces van Pokémon Go. Die game werd in de eerste week meer dan 38 miljoen keer gedownload.

Dit is het geval: door een mysterieuze ‘Calamiteit’ zijn allerlei magische voorwerpen, wezens en tovenaars verdwenen en in de niet-magische wereld rondgestrooid. Nu dreigt het gewone volk (de mensen zonder smartphone, wellicht?) erachter te komen dat zich een compleet ­magisch universum op hun planeet bevindt. En dat is niet de bedoeling, zo heeft de tovenaarswetgever nou eenmaal bepaald.

Aan mij, een magiër, de taak om te helpen met het terugvinden van al die verloren zaken, door ze van straat en uit plantsoentjes te plukken. Zo kan het dat ik op een zonnige dag in Utrecht wandel terwijl ik tovenaarsleerlingen bevrijd van vloeken en aardmannetjes bevecht met toverspreuken (in werkelijkheid trek ik met mijn wijsvinger zo goed en snel mogelijk symbolen over op het scherm; zo geavanceerd is het allemaal ook weer niet):

Beeld Niantic

Af en toe kantel ik mijn telefoon een beetje weg van voorbijgangers. Dat ik bezig ben met het redden van een Graphorn, een dinosaurusachtig beest met tentakels als bek, is verder mijn zaak.

Al zwaaiend met mijn zelfontworpen toverstok – voor de geïnteresseerden: kersenhout, een kern van feniksveer, ‘redelijk soepel’, grootte doet er niet toe – ontrafel ik wie of wat er achter die Calamiteit zit. Alleen zitten de dialogen die het verhaal gaandeweg onthullen zó bomvol Potterjargon, dat je het alleen moeiteloos meekrijgt als je de ­boeken en films uit je hoofd kent. 

Zo schijnt ene Grim Marshall Fawley, die samen met vier anderen verdween in Londen, iets te maken te hebben met de mysterieuze gebeurtenissen. En hij was een ‘Unspeakable’, dus we moeten hem vooral niet onderschatten, krijg ik te horen. Wat een Unspeakable precies is, en wat dat over het risico van onderschatting zegt, moet de Harry Potter-leek zelf maar opzoeken.

Het is mooi dat spelontwikkelaar Niantic laat zien dat een augmented reality-telefoongame met een verhaal ­mogelijk is, maar de expositie waarmee het dat ingewikkelde verhaal uitstort, is te overdadig. Misschien had het geholpen als J.K. Rowling wat verhaalschrijftips had gegeven – zij is niet direct betrokken bij het spel.

Gelukkig is er verder genoeg dat het spel de moeite waard maakt. Langs de weg liggen kikkerhersenen, die ik opraap door erop te tikken en samen met andere ingrediënten in een grote pot laat borrelen om toverdrankjes te brouwen:

Beeld Niantic

Viavia’s, magische voorwerpen die mensen teleporteren, openen portalen naar plekken uit de Potter­wereld waar verloren objecten op me liggen te wachten.

Ik heb zelfs een beroep gekozen, magizoöloog, wat inhoudt dat ik een tovenaarversie van Freek Vonk ben en beesten gemakkelijker aankan dan andere tovenaars. Hoe meer ik vecht en verzamel, hoe sterker ik word.

Om wat toverkracht bij te tanken ga ik langs bij een van de vele herbergen die door de stad zijn verspreid, gekoppeld aan echte herkenningspunten. Toch leuk als het speeltuintje op de hoek tot magische herberg is verheven.

Of tot ‘vestiging’, ook een mogelijkheid. In die gebouwen liggen extra zeldzame verzamelobjecten, bewaakt door monsters, zoals weerwolven, die daadwerkelijk terugvechten. Niet ­alleen moet ik nu aanvallen met spreuken, ik moet me ook verdedigen door met de juiste timing over het scherm te vegen. Zo’n gevecht ziet er zo uit:

Beeld Niantic

Uiteraard is het ook mogelijk deze forten gezellig met vrienden te lijf te gaan.

Harry Potter: Wizards Unite is al met al een sympathiek spel. Het is vermakelijk om op je gemak objecten te verzamelen, af en toe een tovergevecht te leveren en je te verwonderen over de bizarre wezens die je al rondwandelend tegenkomt. Waar anders zie je een in ballerina-outfit gestoken trol in een muziekdoos? Dankzij de muziek, de herkenbare wezens en de personages – onder wie Hermelien, Hagrid en vanzelfsprekend Harry Potter zelf – zit de Pottersfeer er bovendien goed in.

Dat rondwandelen met een telefoon als poort naar een alternatieve werkelijkheid een succesvolle spelvorm kan zijn, bewees Pokémon Go al ruimschoots. Dit nieuwe spel voegt diepgang en variatie toe, wat veel  belooft voor de toekomst voor deze nieuwe variant van gamen.

Het blijft ook niet bij Harry Potter: Wizards Unite. Er is al een versie van Minecraft in aantocht, waarin spelers via het telefoonscherm in de echte wereld kunnen bouwen door blokken te stapelen. Een kasteel op de keukentafel, een ruimteschip op de oprit, verzin het maar. Je hoeft alleen maar de ­telefoon op te pakken om toe te treden tot deze verborgen wereld.

Wie weet waarin dat uitmondt als augmented reality-brillen ooit werkelijk in zwang komen. Die kunnen de omgeving vele malen realistischer ‘aanvullen’ dan zo’n klein telefoonschermpje voor elkaar krijgt. Tot nu toe zijn dergelijke brillen te duur, te log en te ­beperkt in hun mogelijkheden om als massaproduct te werken. Maar ze worden gestaag beter en handzamer.

Wellicht lijkt het met zo’n bril alsof er écht een reuzenspin op het fietspad staat. Of een Pikachu, of een zelfgebouwd ­paleis. En wie weet wat nog meer, als elke straathoek duizend ­werelden kan herbergen.

Ontdek de verleidingstrucjes van game-ontwikkelaars

Harry Potter: Wizards Unite staat bol van de trucjes om spelers te verleiden regelmatig terug te keren – en als het even kan geld uit te geven. Er zijn dagelijkse uitdagingen, beloningen als je samen met vrienden speelt en mogelijkheden om sneller te vorderen als je betaalt (dan kun je bijvoorbeeld langer achter elkaar doorvechten). Allemaal beproefde strategieën voor gamemakers die we ook tegenkwamen toen we met een verslavingsdeskundige achter drie populaire games gingen zitten. Lees hier over de zes trucs in videogames die we toen identificeerden.

Harry Potter: Wizards Unite

Uitgegeven door Niantic

Releasedatum Nederland: 23 juni

Een augmented reality-game gebaseerd op de Harry Potter-wereld. Doel is buiten rond te lopen om verloren voorwerpen, tovenaars en wezens terug te vinden. Ondertussen zoek je uit wat er achter de ‘Calamiteit’ zit, de gebeurtenis waardoor die objecten zijn kwijtgemaakt.

Gratis verkrijgbaar in de App StorePlay Store, aankopen binnen het spel zijn optioneel.

Waar interessante en spraakmakende verhalen online en in de krant ophouden, gaat het Volkskrantgeluid verder. Wat is een zwart gat precies? En hoe gaat het eraan toe in tbs-klinieken? Onze verhalenmakers leggen het uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden