TheaterrecensieDe thuiskomst

Harold Pinters bekendste toneelstuk ‘De thuiskomst’ wordt eindelijk weer gespeeld in Nederland. En goed ook ★★★★☆

Na een wat lamlendig begin zetten regisseur Nanouk Leopold en de acteurs er goed de vaart in.

Gijs Scholten van Aschat en Maria Kraakman in ‘De thuiskomst’ van Harold Pinter.Beeld Dim Balsem

‘Word geen vreemde’. Dat zegt Ruth tegen haar man Teddy die op het punt staat te vertrekken, terug naar Amerika, naar zijn drie zoontjes. Zij blijft achter in zijn ouderlijk huis, bij zijn vader, twee broers en oom. Daar zal ze haar geld verdienen als hoer, en ook de rest van de familie seksueel van dienst zijn. Waarom? Dat is een van de intrigerende raadsels in De thuiskomst (1965) van Harold Pinter, zijn bekendste toneelstuk dat eindelijk weer in Nederland wordt gespeeld.

Nanouk Leopold regisseerde het bij Internationaal Theater Amsterdam met een mengeling van heftig acteurstoneel en gestileerde vormgeving, inclusief fraaie filmische entr’actes. Vaak komt zoiets gekunsteld over, hier voegen beide stijlen zich welhaast perfect aan elkaar. Deze mini-mannenmaatschappij is gesitueerd in een kale, grotachtige ruimte, waar vader Max (Gijs Scholten van Aschat) regeert over zijn zonen Lenny (Majd Mardo), de even louche als charmante pooier, en de wat achtergebleven Joey (Achraf Koutet), die zo van boksen houdt. Ook oom Sam (Fred Goessens) woont bij hen in. Als oudste zoon Teddy (Aus Greidanus jr.) met zijn vrouw Ruth (Maria Kraakman) onverwacht langskomt, worden de zaken op scherp gezet. Teddy is net op tijd zijn milieu ontvlucht en werd professor in de filosofie.

Na een wat lamlendig begin zetten Leopold en haar acteurs er goed de vaart in. Niet Pinter spelen volgens het boekje, maar lekker voluit acteren! Daarin gaat het over vrouwenhaat, gefnuikte moederliefde, testosteronbotsingen en knellende familiebanden, verpakt in Pinters kale, raadselachtige taal.

In deze nagenoeg ideale bezetting zijn Kraakman en Mardo met hun onbestemde grilligheid de meest Pinteriaanse personages. Als pater familias is Scholten van Aschat opnieuw superieur. Hij heerst even proleterig als melancholiek over zijn tanende koninkrijkje, en hij beheerst de voorstelling.

Ziehier de tobbende, kansloze mens. Deze thuiskomst gaat over onthecht zijn en het verlangen naar de moederschoot. Over geen vreemde worden.

Theater

****

De thuiskomst van Harold Pinter, door Internationaal Theater Amsterdam, regie Nanouk Leopold

13/10, ITA, Amsterdam

Daar t/m 30/11 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden