Review

Haneke levert met Happy End secuur, indringend en geestig drama af over gevolgen van nalatigheid

Film (drama) - Happy End

Secuur, indringend en soms geestig drama over de gevolgen van nalatigheid. Haneke deelt dit keer geen mokerslag uit, maar speldenprikken.

Fantine Harduin, Jean-Louis Trintignant, Isabelle Huppert, Laura Verlinden, Toby Jones en Mathieu Kassovitz in Happy End.

Misschien is het echte liefde, tussen Anne Laurent (Isabelle Huppert) en haar Britse verloofde Lawrence (Toby Jones), maar alles wijst op het tegendeel. Het is wel erg toevallig dat Lawrence een cruciale rol speelt in een zakendeal die Anne, hoofd van een door haar vader opgerichte bouw- en transportfirma, bijzonder goed uitkomt.

Bovendien is dit een film van Michael Haneke, in wiens oeuvre onbaatzuchtige liefde nogal dun gezaaid is. Een uitzondering was het prachtige Amour (2012), Hanekes meesterstuk over ouderdom, verval en dood, waarvan de titel niet met een korrel zout hoefde te worden genomen. Doe dat bij Happy End maar wel: de kans dat dit familiedrama een goede afloop kent, lijkt al verkeken voordat de filmtitel goed en wel in beeld is verschenen.

Happy End

Drama
Regie: Michael Haneke
Met: Isabelle Huppert, Jean-Louis Trintignant, Mathieu Kassovitz, Fantine Harduin, Toby Jones
107 min., in 31 zalen

Haneke heeft dan al laten zien hoe Eve, bijna dertien, live verslag doet op Instagram van haar morbide experimenten met de medicatie van haar moeder. Eve is een dochter uit een eerder huwelijk van de arts Thomas, broer van Anne. Nadat haar moeder door een overdosis antidepressiva in het ziekenhuis belandt, komt het meisje bij haar vader wonen.

Ze neemt haar intrek in het grote familiehuis van de Laurents in Calais. Daar wonen naast Thomas, zijn vrouw en hun pasgeboren zoon ook Anne en pater familias Georges. De rijke familie heeft inwonende bedienden: een Marokkaans gezin, discreet en serviel. Pierre, de volwassen zoon van Anne, is kort geleden op zichzelf gaan wonen.

Het duurt een tijdje voordat de complexe familieverhoudingen duidelijk zijn. Al veel eerder is zonneklaar dat de Laurents er een puinhoop van maken. Egocentrisch en kortzichtig zijn ze - met uitzondering wellicht van Georges (een prachtige rol van Jean-Louis Trintignant), die als enige oog heeft voor de problemen van Eve.

Lees verder onder de trailer.

'Mijn humor is van een vreemde soort - humor die niet door iedereen begrepen wordt'

Europa is toe aan euthanasie, in Michael Hanekes nieuwe speelfilm Happy End. Maar de 75-jarige Oostenrijkse cineast is nochtans vrolijk. 'Mijn humor wordt niet door iedereen begrepen.'

Lees het interview met regisseur Michael Haneke.

Haneke voorziet het verhaal van zwarte humor, met als hoogtepunt een pijnlijk onhandig karaoke-optreden. Het geeft wat lucht aan een verder beklemmend drama. De Laurents zijn in economisch opzicht geslaagd, maar emotioneel bankroet; dat dit ook Hanekes kijk op West-Europa moet zijn, wordt in de film onderstreept door groepjes vluchtelingen die in Calais gestrand zijn.

Met Happy End is Haneke, kortom, teruggekeerd bij zijn favoriete thema's. Onvermijdelijk roept dat vergelijkingen op, waarbij zijn nieuwste speelfilm het onderspit delft. Zo schokkend en ongenadig scherp als Das Weisse Band, Funny Games of Caché is Happy End niet; misschien omdat het terrein dat Haneke verkent, inmiddels te bekend is. Misschien ook omdat hij dit keer te veel zijpaden induikt. Happy End deelt geen mokerslag uit, maar speldenprikken.

Dat is teleurstellend voor wie opnieuw een meesterwerk van Haneke verwachtte, maar Happy End blijft overeind als een secuur, indringend en soms geestig drama over de gevolgen van nalatigheid. Wie vergeet naar anderen om te kijken, krijgt vroeg of laat de rekening van al die liefdeloosheid gepresenteerd.