Review

Hamlet is voor de pauze stroef, daarna een briljante waanzinscène

Theater (opera) - Opera2Day

Voor de pauze een stroef, schurend gesamtkunstwerk, daarna een briljant uitgesponnen waanzinscène die je knock-out slaat. Sopraan Lucie Chartin veegt de vloer aan met vooroordelen over 19de-eeuws belcanto.

Sopraan Lucie Chartin als Ophélie in Hamlet van Ambroise Thomas. Foto Ben van Duin

De muren van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag sidderen van opwinding. Hamlet is terug, de succesopera van Ambroise Thomas. In de jaren rond 1900 stond het stuk hier liefst 153 keer op de planken. En nu blaast een klein Haags gezelschap nieuw leven in het drama dat Shakespeare plooide rond een weifelende prins, de schim van zijn vader en de geliefde Ophélie.

Opera2Day heet de club die het spektakel uit 1868 oppakt. Parijzenaars trokken voor deze 'grand opéra' vier, vijf uur uit, een bingewatchsessie vol zangsolo's, koormassa's, ballet en orkestrale tover. Opera2Day, een particulier initiatief van regisseur Serge van Veggel, speelt het in dik twee uur.

Veel 19de-eeuwse schmink wordt verwijderd. Weg dans, adieu symfonieorkest. Ervoor in de plaats komen film, microfoon en voice-over. Het levert een voorstelling op met een januskop. Voor de pauze: een stroef, schurend gesamtkunstwerk. Na de koffie: een briljant uitgesponnen waanzinscène die je knock-out slaat.

Het geschuur komt onder meer uit de orkestbak. Daar zit het New European Ensemble, ofwel vijftien moedige muzikanten die na geluidsversterking klinken als een 78-toerenplaat. Misschien past het volmaakt bij het experiment dat dirigent Hernán Schvartzman uitvoert met oude speelstijlen. Maar bij alle glijtonen en glibbertempo's vergeet hij dat opera-actie soms schreeuwt om puls en vaart.

Regisseur Van Veggel houdt na het schrappen van personages en scènes eerder een serie vignetten over dan een doorlopend verhaal. Het gaat soepel samen met de toneelbrede projecties van cineast Margo Onnes, geïnspireerd door nouvelle vague en film noir. Fraai is het beeldrijm aan begin en eind. Als Hamlet ziet hoe zijn vader en Ophélie zich verstrengelen in een dodendans, schraapt hij al zijn moed bij elkaar voor een verrassende daad.

Hamlet
Opera
***
Van Ambroise Thomas, door Opera2Day
Regie Serge van Veggel
New European Ensemble o.l.v. Hernán Schvartzman
18/1, Koninklijke Schouwburg, Den Haag. Tournee t/m 11/4.

Rond de zangstemmen zit helaas elektronische galm. Desondanks treft bariton Quirijn de Lang de wankelmoedige Hamlet in het hart. Moeder Gertrude en moordenaar Claudius krijgen prima stem van Martina Prins en Martijn Sanders. Joop Keesmaat, de oude rot, hoeft alleen maar te zwijgen en hij maakt al indruk als de geest van Hamlets vader.

Maar de enige snik is voor Ophélie. Daar dwaalt ze, in haar gerafelde, besmeurde, nutteloze trouwjurk. Hamlet heeft haar zojuist gedumpt, omdat haar pa de zijne zou hebben gedood. 'La la la', lalt ze in een waanzinstafereel op oriëntaals gekruide noten. Ze komen uit de keel van Lucie Chartin, een sopraan die de vloer aanveegt met vooroordelen over 19de-eeuws belcanto. Niks Bianca Castafiore, niks gekweel. Topnoot, triller of riedel: bij Chartin vloeit alles volmaakt voort uit de gekte waarmee Ophélie afkoerst op suïcide.

Meer over