Fotografie Japan

Half Japans, niet echt Japans

Hafu’s, Japanners van gemengde afkomst, hebben het niet gemakkelijk in het relatief homogene land. De Japans-Belgische fotograaf Tetsuro Miyazaki probeert alle combinaties vast te leggen.

Hisanori Tamura, Thailand-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki

Waarom zijn we lichtvoetiger als we met andere hafu’s zijn? Het jongetje met de grote honkbalpet half Japans, half Keniaans staart je aan terwijl jullie allebei over die vraag nadenken. Althans, dat is de bedoeling van fotograaf Tetsuro Miyazaki, zelf ook een ‘hafu’, met Japans-Belgische wortels.

Hafu is een in Japan veelgebruikt woord voor iemand van gemengde afkomst. Velen van hen gebruiken de term als ze zich introduceren. Er zijn hafu-Facebookgroepen met duizenden leden.

Hafu’s hebben het lang niet altijd makkelijk in Japan, dat een relatief homogene bevolking kent en nauwelijks immigranten toelaat. Veel inwoners zien een ‘pure’ bloedlijn als de basis voor het Japans-zijn. Wie daarvan afwijkt, wordt nogal eens anders behandeld. Zo zijn er hafu’s die, terwijl ze in Japan zijn opgegroeid en al hun vrienden ervandaan komen, nog altijd te horen kunnen krijgen: ‘Ja, maar jij bent niet echt Japans.’

Ook Miyazaki voelt het ongemak. Zelfs douaneambtenaren die zijn naam op zijn paspoort lezen, blijven maar over zijn schouder kijken of de echte Tetsuro Miyazaki er al aankomt.

In 2016 begon Miyazaki hafu’s te portretteren en hun te vragen naar hun ervaringen. Japans-Nederlands, Japans-Kameroens, Japans-Peruaans: 92 combinaties legde de in Maastricht woonachtige fotograaf al vast in zijn project Hafu2Hafu. Zijn ultieme doel: alle 192 mogelijke combinaties vastleggen.

Hij werkt volgens een vast stramien. Met elke deelnemer spreekt hij ongeveer een uur. Aan het eind vat hij samen met de deelnemers het gesprek samen in één vraag. Als hij later zijn camera op hen richt, vraagt hij hen over een antwoord na te denken.

Uit de gesprekken blijkt dat het thema alle deelnemers bezighoudt; geen van hen voelt zich in Japan voor vol aangezien. Maar niet iedereen heeft er evenveel last van. ‘De Afrikaanse Japanners kunnen pas echt meepraten over discriminatie. In de metro blijft de plek naast hen vaak leeg, ook al is het nog zo druk’, aldus Miyazaki.

De discussie over de acceptatie van hafu’s is actueel, sinds tennisster Naomi Osaka vorige maand Japan de eerste Grand Slam-titel in het tennis bezorgde door de US Open te winnen. De prestatie van Osaka, kind van een Japanse moeder en een Haïtiaans-Amerikaanse vader, leidde tot een nieuw debat over de Japanse identiteit. De verkiezing van de Japans-Amerikaanse Denny Tamaki tot gouverneur van Okinawa, begin september, had eenzelfde effect.

Miyazaki is er blij mee. Het is ook wat hij beoogt; mensen aan het denken zetten. Niet door te polariseren, maar door het stellen van vragen. ‘Als we meer met elkaar praten zonder meteen stellingen in te nemen, wordt het allemaal veel leefbaarder’, stelt hij.

Mango Narumi, Jordanië-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Yukari Scalvini, Italië-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Ronnie Aker, Noorwegen-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Rikuto Amadu, Kenia-japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Hafu Simone, Kameroen-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Veronika Nomura, Rusland-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Eugene Saito, VS-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Cecilia Shimonji, Bolivia-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Rob Spikens, Nederland-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Sumera Reina, Pakistan-Japan Beeld Tetsuro Miyazaki
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.