Gursky's blauw verbleekt

Onrust onder verzamelaars van kunstfoto’s: de grote kleurenprints uit het begin van de jaren negentig zouden plots snel verslechteren..

AMSTERDAM Verdwijnen sommige kostbare fotoafdrukken als sneeuw voor de zon? Op een conferentie voor verzamelaars van kunstfoto’s onlangs in Londen joeg Michael Wilson zijn toehoorders de stuipen op het lijf met de bewering dat de grote kleurenprints uit het begin van de jaren negentig snel aan het verbleken zijn. Hij noemde het cyaanblauw in de werken uit die tijd van Andreas Gursky. Zoals op de beroemde foto’s van zwembaden.

Wilson, de co-producer van de James Bond films, zei volgens een artikel in het aprilnummer van The Art Newspaper dat Gursky en anderen begin jaren negentig experimenteerden met hun c-prints (chromogenic prints) en dat de kleuren op die afdrukken instabiel blijken. ‘Ga naar de grote veilingen en bekijk de foto’s van begin jaren negentig die voor een miljoen pond worden verkocht: het cyaan is weg of verdwijnt snel.’

Volgens Wilson, zelf een verzamelaar met een van de grootste privé-fotocollecties, worden er al foto’s uit die tijd opnieuw afgedrukt en verkocht, maar hij vindt dat dat de authenticiteit aantast.

Gursky werd in de jaren negentig wereldbekend met zijn digitaal gemanipuleerde kleurenfoto’s, op zeer groot formaat afgedrukt, van gebouwen, beurzen, hotels en etalages. De prijzen schoten omhoog en musea als het MoMa in New York en ook het Stedelijk Museum in Amsterdam kochten werk aan.

De hoofdconservator van het MoMa mailde The Art Newspaper dat zijn deskundigen in een langlopend project onderzoeken hoe die foto’s het best kunnen worden geconserveerd. Het doel is ‘beter begrijpen waarom die foto’s vervagen’ en het vaststellen van ‘de juiste omstandigheden bij tentoonstellingen om de houdbaarheid te verbeteren’. Daarbij wordt ook gekeken naar de laag plexiglas die Gursky op veel foto’s aanbracht ter bescherming, maar die krasgevoelig is.

Anders dan bij zwart-witfoto’s, waarvan de afdrukken stabiel zijn, blijven de chemicaliën bij c-prints op elkaar en op factoren van buiten reageren, zoals licht, warmte en water in de lucht. Bij Gursky is het plexiglas zich ook nog eens aan de afdrukken gaan hechten, en kan niet zonder schade worden verwijderd zoals bij een glasplaat.

Conservatoren vrezen dat het plexiglas op den duur met de stoffen op de afdruk scheikundige reacties zal geven. Volgens galeriehouders en conservatoren in musea die The Art Newspaper contacteerde, valt het allemaal nog erg mee. De afdrukken in hun opslag vertonen geen tekenen van verkleuring.

Volgens Gursky’s agent Monika Sprüth ‘blijven c-prints in een perfecte staat als ze juist worden behandeld en als de instructies voor conservering worden gevolgd.’ In de loop van de jaren negentig ging Andreas Gursky volledig over op de veel betere Diasec techniek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.