Analyse Glennis Grace

Grote namen gingen Glennis Grace voor. Is de talentenshow een springplank naar succes?

Glennis Grace tijdens de halve finale van America's Got Talent Beeld Getty Images

Glennis Grace een nieuwe superster noemen gaat wat ver aan de vooravond van de finale van America’s Got Talent. Maar haar keuze voor een Amerikaanse talentenshow was juist: die is vaak een springplank naar succes.

Glennis Grace is in de Nederlandse media al omschreven als nieuwe ‘superster’ en zelfs als ‘de grootste ­Nederlandse artiest’ in het buitenland, en natuurlijk vooral de Verenigde Staten. Dat is, aan de vooravond van haar optreden in de finale van America’s Got Talent, op zijn minst voorbarig. André Rieu en Martin ­Garrix, die al jaren onvermoeibaar de wereld rondreizen en optreden voor mensenmassa’s van de VS tot China, zullen dergelijke kwalificaties verbaasd hebben aangehoord.

Toch heeft Grace er goed aan gedaan zich aan te melden voor een Amerikaanse talentenshow, in plaats van nog een Nederlandse (Grace won in 1994 de Soundmixshow van Henny Huisman). Amerikaanse shows betekenen werkelijk nog iets in de muziek, terwijl in Nederland de succesvolle winnaars van shows als Idols en The Voice op één hand te tellen zijn.

Als we in Nederland denken aan grote artiesten die zijn voortgekomen uit talentenjachten, dan komen nog steeds de namen van Jim Bakkum en Jamai Loman bovendrijven – en dat is veelzeggend. ‘Jim en Jamai’ bestreden elkaar in het eerste Nederlandse seizoen van de show Idols, in 2003. Loman won, maar zowel hij als Bakkum kon een mooie carrière bouwen op het Idols-succes, in de popmuziek maar vooral in de musicalbranche en het tv-circuit.

Draaiende stoelen

Na Idols volgden vele talentenshows, waaronder het wereldveroverende Nederlandse concept The Voice, met de draaiende stoelen. Maar er trad een zekere winnaarsinflatie op. Van zanger Ben Saunders werd veel verwacht na zijn triomf in The Voice in 2011, maar een poploopbaan kwam niet van de grond. Dan had Shirma Rouse, die in 2013 strandde in de halve finale van het programma, meer succes. Rouse was al jaren achtergrondzangeres bij onder andere Anouk, maar kon na The Voice op eigen kracht optreden, en speelde bijvoorbeeld solo op North Sea Jazz. Maar verder?

De hoop van toekomstige Voice-winnaars kan worden gevestigd op zangeres Maan. Zij won de tv-show twee jaar geleden en lijkt als een van de weinige winnaars van de laatste jaren iets op te kunnen bouwen in poppodia in Nederland en België en in het talentenjurycircuit op tv: Maan is begin deze maand benoemd tot een van de vakjuryleden van het aanstaande Junior Songfestival.

In de Verenigde Staten zien de cv’s van talentenshowwinnaars er heel anders uit. De grootste namen in de Amerikaanse pop hebben een verleden in talentenshows als America’s Got Talent en American Idol. De programma’s leverden een aantal kolossale popsterren op, van Jennifer Hudson tot Miranda Lambert, Kelly Clarkson, Kacey Musgraves en Adam Lambert. Maar de grootste Idols-ster is countryzangeres Carrie Underwood, de winnaar in 2005.

Underwood nam zes platen op, waaronder het vorige week verschenen Cry Pretty, en verkocht in ruim tien jaar tijd bijna 70 miljoen albums. Ze won zeven Grammy Awards en is een van de meestverdienende Amerikaanse popartiesten.

Gewone buitengewone mensen

In een interview met de Volkskrant vertelde Underwood vorige week dat de talentenshows in de Verenigde Staten onmisbaar zijn in de muziekindustrie, omdat ze mogelijkheden bieden aan artiesten die echt iets kunnen, maar geen contacten hebben in de professionele muziek. Volgens Underwood heeft een show als American Idol die uitstekende contacten wel, en mede daarom verhuisde zij direct na haar overwinning naar de muziekstad Nashville om daar te werken met de beste muziekprofessionals en de meestgevraagde liedschrijvers van het moment. 

Underwood: ‘Dankzij de Amerikaanse tv-shows kunnen gewone mensen nog steeds iets buitengewoons bereiken, en die toevoer van talent heeft de Amerikaanse popsector ook nodig.’

Daarbij helpen de kijkcijfers natuurlijk. Naar de show American Idol keken op het hoogtepunt – zoals de finale in 2005 met Carrie Underwood – zo’n 30 miljoen Amerikanen. In America’s Got Talent moeten popzangers het opnemen tegen ­variétéacts en komedianten, en de show moet met veel minder kijkers (zo’n 10 miljoen) genoegen nemen. Maar mocht Glennis Grace winnen, dan beloven de programmabazen haar ook een goede begeleiding bij een verdere Amerikaanse popcarrière én dat begeerde platencontract.

Wint ze niet, dan kan Grace haar carrière beter hervatten in ­Nederland. Hier is ze tenslotte al een ‘superster’.

Dit zijn de concurrenten van Glennis Grace in America’s Got Talent

Courtney Hadwin

Dit verhaal is snel verteld. Verlegen dertienjarige trekt een enorme scheur open en zingt, om maar eens wat te noemen, Born to be wild of Papa got a brand new bag. Dansjes, zwaaiend blond haar, het klopt allemaal. Behalve die wat schelle stem. Courtney is niet de nieuwe Joss Stone.

Michael Ketterer

Ketterer is de Ed Sheeran van deze editie. En dan is hij ook nog een verpleger die vijf van zijn zes kinderen heeft geadopteerd, die er met z’n allen uitzien als de cast van musicalserie Glee. En waarom doet hij mee? Om zijn kinderen te laten zien ‘dat je moet durven dromen.’ Geen wonder dat hij de finale heeft gehaald. Fijne stem, trouwens. ‘Being real’, dat is wel zijn ding.

Zurcaroh

Spektakel gegarandeerd met een man/vrouw of honderd op het toneel, die dansen en ondertussen ook levende trapezes vormen en helemaal losgaan op een soort Carmina Burana-vibe. En ze komen niet uit Las Vegas, maar uit Oostenrijk. Hoogtepunt van elk acrobatisch dansnummer is dat er een piepjong meisje heel, heel erg hoog in de lucht wordt gegooid. En weer wordt opgevangen. Ovatie na afloop komt deels voort uit opluchting.

Daniel Emmet

Klassieke zanger waagt zich aan werelds repertoire met wisselend resultaat. Zit u te wachten op een nummer van Aerosmith, gezongen als een Spaanse aria, of Somewhere uit West Side Story, zorgvuldig van elk drama ontdaan? Dan is dit uw man. Gooit er aan het eind van elk nummer even een Pavarotti uit.

Vicki Barbolak

Er doen ook twee comedians aan deze finale mee. Vicki kwam ver met haar act waarin ze een vrouw uit een trailerpark speelt (of ís, dat is niet helemaal helder), maar verder vooral standaardrepertoire over zaken als daten en afvallen brengt. ‘I’m drinking in my trailer the other night’, zo begint het dan meestal. Ontwapenend wellicht, maar ook heel erg niet geestig.

Duo Transcend

Welkom in het Wereldkerstcircus. Dit duo, een echt circusechtpaar, begint hoog boven het podium met een act waarbij de man de vrouw steeds bijna laat vallen en eindigt dan, op een of andere manier, een paar minuten op rolschaatsen waarbij ze heel hard in een rondje draaien. O ja, veel vuur, ook al weer. En trouwens, ze zijn al bekend, van Cirque du Soleil.

Shin Lim

In het kader van de appels en peren die deze finale is, is Shin Lim, uit Massachusetts, een prei. Hij doet kaartentrucs, waarbij hij zijn kunsten (‘close up magic’) overtuigend op de juryleden losliet. Handige en charmante vent, maar moeilijk te zien hoe vingervlugheid hier de show gaat stelen.

Brian King Joseph

Eerlijk gezegd verbleekt de rest een beetje (ja, ook die Oostenrijkse horde) bij deze volbloed showman. Hij speelt de elektrische viool, toch een beetje de Enya onder de strijkinstrumenten, maar voegt beats, dansers, lasershows en vuurballen aan de mix toe. En dan gaat hij los op Stevie Wonder/Coolio in Gangsta’s Paradise. Er gebeurt in ieder geval iets. Lijkt ons een kanshebber. En dan heeft hij ook nog een zenuwziekte.

Samuel J.Comroe

Over een act met een verhaal gesproken: Comroe is een comedian met het syndroom van Gilles de la Tourette, maar dan niet van het soort waardoor hij dingen roept die niet geschikt zijn voor primetime. Maar hij is ondertussen een heel goede comedian, die sterke en geestige verhalen vertelt over leven met een handicap. Hoogtepunt: zijn verslag van een bezoek aan Tourette-kamp, waar hij door zijn ouders werd heen gestuurd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden