Grimmige opera over seks en mannenmacht

Seks en mannenmacht zijn vaste thema's bij Opera Spanga, ook in deze grimmige uitvoering van La traviata. Lugubere climax is de scène waarin hoerenlopers voor Violetta's ziekbed in de rij staan.

null Beeld Opera Spanga
Beeld Opera Spanga

Op de dijk bij Spanga, tussen de Friese weilanden, nadert een auto. Blitse jarenzeventigbak, Opel Manta, mosterdgeel. Hij stopt bij een vrouw die boven blote benen een paarse bontjas draagt. Ze onderhandelt, stapt in en buigt voorover. Pijpbeurt op de begintonen van Verdi's opera La traviata. Een paar maten later staat ze kotsend in de berm.

Seks en mannenmacht zijn constanten sinds 1989, toen regisseur Corina van Eijk hier haar eerste buitenproductie toonde. Ze horen net zo bij Opera Spanga als regen die roffelt op het tentdak of het strijklicht van een zonsondergang. Publiek zit op spartaanse banken, het orkest speelt vanuit een kuil.

Daar komt ze aangewandeld door het gras, Violetta Valéry. Bij Verdi is ze een Parijse courtisane, in Friesland een sekswerker die de straat combineert met het uitbaten van een bordeel. Er wordt gesjanst en gepaaldanst, de wijn is niet aan te slepen. Intussen worstelt Violetta steeds grimmiger met de liefde. Met tuberculose, met de dood.

Alfredo Germont heet de rijkeluiszoon op wie ze verliefd wordt. De twee knijpen ertussenuit, maar vader Germont stelt orde op zaken. Denkt Violetta nu heus dat Alfredo bij haar blijft? Hij dwingt haar de relatie te verbreken. Als het weer goedkomt, ligt Violetta op haar sterfbed.

Brisante materie. Regisseur Van Eijk kijkt ernaar door de bril van de objectificatie, het lelijke modewoord voor een eeuwenoude praktijk: het tot ding maken van het vrouwenlijf. Lugubere climax is de scène waarin hoerenlopers voor Violetta's ziekbed in de rij staan. Hup, nog één keer eroverheen.

Van Eijk boft met de sopraan Aylin Sezer, die de complexe rol van Violetta op alle fronten aankan. Ze zingt krachtig waar het moet en breekbaar wanneer de afgematte vrouw denkt aan haar vervlogen droom van liefde. In de intimiteit van de operatent passen dirigent Tjalling Wijnstra en de Filharmonie Noord zich kameleontisch aan.

Bariton Marcel van Dieren geeft sterk stem aan de dominante Germont. Zoon Alfredo blijft een watje. In Spanga is het een raadsel waarom Violetta valt voor hem, een sukkel zonder charisma, die bovendien amper steun krijgt uit de keel van tenor Juan Carlos Echeverry.

Het slotbeeld is doortrapt. Daar ligt de dode Violetta, haar benen licht gespreid. Maar dat valt pas op wanneer haar dienster ze met een teder gebaar sluit.

La traviata
Opera
Van Giuseppe Verdi. Solisten en Filharmonie Noord o.l.v. Tjalling Wijnstra. Regie: Corina van Eijk. Spanga, t/m 5/8.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden