Grease biedt een plezierig potje vermaak

Grease door Stardust Theatre, tekst en muziek: Jim Jacobs en Warren Casey, regie en choreografie: Susanne Breuning. Chassé Theater Breda 12 oktober....

Het leven van de Amerikaanse schooljeugd in de jaren vijftig bestond uit grease. Vet voor de onderdelen van de auto, vet in de hamburgers en sauzen, en vooral veel vet in het haar van de jongens. In de buurt van die vetkuiven fladderden de willige meisjes, met lang blond haar, gekleed in breedhangende roze en gele jurken. Op het sportveld juichten zij hun helden met kleurrijke ragebollen in de hand toe.

De musical en de film Grease houden het overzichtelijk. Geen karakters, geen verhaal. Gewoon een groep jongens en meisjes die vrolijk achter elkaar aan zitten en zo nu en dan wat dansen en zingen. Rock 'n roll is een feest. Er worden nog wel een zwangerschap en een vechtpartij tegen de concurrenten op straat aangekondigd, maar uiteindelijk gaat dat allemaal niet door.

Grease is dus eigenlijk een niemandalletje van het allersimpelste soort. Maar als je die lege eenvoud goed brengt, heb je een uitstekende avond. Op Broadway is de show uit 1972 aan een tweede succesvolle serie begonnen. De Nederlandse versie van Grease wordt goed gebracht. De Deense regisseur Susanne Breuning, die zich ook in Kopenhagen met deze musical heeft beziggehouden, heeft een plezierig potje vermaak afgeleverd.

De jongens van de T-Birds en de meisjes van de Pink Ladies bewegen zich grappig als poppetjes in een animatiefilm en hebben dito stemmetjes. Ze kirren, steunen, blaffen en stotteren als innemende cartoonhelden. Maar als het er werkelijk toe doet, als er moet worden gezongen en gedanst, dan blijkt deze cast een soepelheid van hoog niveau te bezitten.

De groep bestaat uit grotendeels onbekend talent. Dennis van de Klundert (zeg maar de John Travolta van de club) heeft in Duitsland al een Grease-verleden. Op zijn zangstem is niets aan te merken. Als geile rocker komt hij toch wat iel over. Brigitte Nijman heeft in diverse musicals op het tweede plan gewerkt en moet nu Olivia Newton-John doen vergeten. Dat gaat haar uitstekend af. Vooral als ze de metamorfose van burgertutje naar vamp heeft ondergaan, heerst zij als een vorstin.

De aankleding is appetijtelijk, de choreografie sprankelt, het orkest hakt er pittig op los. Als extraatje worden niet alleen de liedjes uit de Broadway-musical gezongen, maar ook de filmtoevoegingen, waaronder You're the one that I want, Grease, en Hopelessly devoted to you.

Een lekkere, geslaagde voorstelling dus. Ware het niet dat producent Henk van der Meijden het onzalige idee heeft gehad om wel de dialogen, maar niet de liedteksten te laten vertalen. De greasy rock 'n roll sfeer zou in het Nederlands verloren gaan, zo luidde de redenering. Wat een flauwekul. Alles, van kattenteksten tot liedjes over straatgevechten in de West Side van New York, is door een bekwame taalman om te zetten. Juist met dat taalgezwabber wordt de sfeer geweld aangedaan.

De blunder wordt nog groter als je bedenkt dat de producent de kwaliteiten in eigen huis heeft: Daniël Cohen, die voor Stardust de musical Annie onberispelijk heeft vertaald. Mocht er genoeg Grease-publiek zijn voor een tweede seizoen, dan kan deze malle artistieke dwaling nog worden rechtgezet. PvdH

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden