SerierecensieHide and Seek

Grauw maar bezienswaardig Hide and Seek lijkt ook iets te willen zeggen over Oekraïne ★★★☆☆

De makers van de Oekraïense serie hebben het handboek van de Scandinavische serie noir duidelijk niet links laten liggen.

Hide and Seek.

De hoop dat het miezerige weer, de grauwe kleuren en de sombere gezichten van tijdelijke aard zijn, is na twee afleveringen Hide and Seek wel vervlogen. In Oekraïne, waar de thrillerserie zich afspeelt en gemaakt is, schijnt de zon nooit en (glim)lacht niemand. U dacht met de Scandinaviërs het deprimerendste wel gehad te hebben? U vergist zich.

In de periferie van de Amerikaanse streamingoorlog, die gepaard gaat met een bombardement aan Amerikaans drama, bevinden zich genoeg productie- en distributiemaatschappijen die óók series maken. Zoals het Oekraïense Film.UA Group, dat dankzij samenwerking met ZDF Enterprises (een tak van de Duitse publieke omroep die ook The Bridge de wereld over stuurde) in West-Europa voet aan de grond krijgt. Met de asgrauwe politienoir Hide and Seek dus, dat via platform ­Lumière tot ons komt.

De makers hebben het handboek Scandinavische noir bepaald niet links laten liggen. Vink maar af: zonderling hoofdpersonage, Varta, is vrouw, is buitenstaander, heeft een trauma en rijdt een opvallende auto (u zegt The Bridge). Die auto is overigens geen Porsche maar een oude Jeep Cherokee.

Ook verhaaltechnisch biedt Hide and Seek weinig onbekends. Er is rond een fictieve industriestad (er werd gefilmd op meer dan tachtig locaties in Oekraïne) een kinderontvoerder actief, die de wereld op gezette tijden voorziet van een livestream van de door hem ontvreemde kinderen. Het politieteam, onder leiding van Varta en de aanzienlijk socialere Maxim, is lange tijd radeloos, omdat het geen enkel bruikbaar spoor vindt en de tijd dringt: er worden meer kinderen ontvoerd en top-down wordt de druk nogal opgevoerd.

Wat ook niet meehelpt, is dat Maxims buddy is verwikkeld in duistere zaken, wat hij met de dood moet bekopen en waaruit een maar matig bevredigend zijplot ontstaat, met veel junks en corrupte politiemannen.

Corruptie steekt sowieso voortdurend de kop op. Het valt op, omdat het als zo volkomen normaal gegeven wordt aanvaard door de personages. De lijkschouwer, de hoofdcommissaris, de good cops en de bad cops: geen van allen heeft schone handen. Op huiszoekingsbevelen wordt niet gewacht en een verdachte (of eigenlijk een getuige) die het bloed onder de nagels van de politie vandaan haalt, krijgt een kogel door zijn hoofd. Maar iedereen in Hide and Seek komt ermee weg.

Hide and Seek.

En eigenlijk is het vooral dat wat de serie bezienswaardig maakt: ondanks de strikt gevolgde genreconventies – na verloop van tijd weet de kijker meer dan de politie – krijg je de indruk dat de makers ook iets willen zeggen over Oekraïne. Er is die overstelpende grauwheid – niet alleen bevindt elke woning zich in een betonblok, naast het betonblok is slechts een weg die naar een rokende fabriek aan de horizon leidt – maar opeens is daar ook de wansmakelijke rijkdom van de nouveaux riches, bij wie de kinderontvoerder bij voorkeur zijn slag slaat. 

Een andere wereld, die cinematografisch een stijlbreuk vormt, maar die met de grauwe wereld gemeen heeft dat de bewoners ervan even pessimistisch, somber en chagrijnig zijn. Zoals iemand bondig samenvat: ‘Er zijn geen goede en slechte mensen, er zijn sterke en zwakke mensen. Zo is het systeem. Al heel lang.’ 

Nee, aan toeristenwerving doet Hide and Seek niet – en dat is niet negatief bedoeld. 

Hide and Seek (Pryatki)

Misdaad

★★★☆☆

8 x 50 min.

Scenario Oleksandr Protsjoek, regie Iryna Gromozda. Met o.a. Joelia Abdel Fattach en Pjotr Rykov.

Te zien op lumièreseries.com en verschenen op dvd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden