Gracieuze liedjes van Charlotte Gainsbourg vallen weg tegen muur van straffe elektronica

Menno Pot
2018-02-10 00:13:14 French actress and singer Charlotte Gainsbourg performs on stage during the 33rd Victoires de la Musique, the annual French music awards ceremony, on February 9, 2018 at the Seine Musicale concert hall in Boulogne-Billancourt, on the outskirts of Paris. / AFP PHOTO / Thomas SAMSON Beeld ANP
2018-02-10 00:13:14 French actress and singer Charlotte Gainsbourg performs on stage during the 33rd Victoires de la Musique, the annual French music awards ceremony, on February 9, 2018 at the Seine Musicale concert hall in Boulogne-Billancourt, on the outskirts of Paris. / AFP PHOTO / Thomas SAMSONBeeld ANP

Menno Pot

Charlotte Gainsbourg. 24/3, Paradiso, Amsterdam.

Na vier liedjes van haar album Rest (2017) neemt Charlotte Gainsbourg (46) even het woord in de volle Amsterdamse Paradiso. Ze vertelt dat Rest een plaat met een verhaal is. Dat ze voor het eerst zelf teksten durfde te schrijven.

‘Ik wil bij die vertelling blijven’, zegt ze. Veel Rest dus vanavond. Gelijk heeft ze, want het is haar mooiste plaat: gracieuze, gevoelige liedjes over haar jeugd, haar vader Serge (1928-1991) en haar geliefde halfzus Kate Berry, in 2013 uit het leven gestapt. De Franse elektrozonderling SebastiAn gaf het album een stijlvol elektronisch substraat: koel maar nooit kil.

Het maakte van het Paradisoconcert een avond om zeer naar uit te kijken, maar het kwam er helaas niet erg uit.

Het elektronische fundament werd in Paradiso live uit een verticale knoppenwand getoverd, maar bleek ongenadig hard, met bastonen die dwars door je heen gingen - en ook door de mooie openingssongs Lying With You en Ring-a-Ring o’Roses heen.

Dat verbeterde wel, maar er was nog iets: Gainsbourg zong teleurstellend vlak, hetzij gezeten achter haar piano, hetzij staand tussen de ‘lichtpoorten’ van tl-buizen op de bühne, handen in de zakken van haar jeans. Ze zocht nauwelijks contact.

Soms klopte het even (hoogtepunt: het twaalf jaar oude The Songs That We Sing) maar te vaak bleek Gainsbourg toch niet de stem te hebben om een optreden te dragen. Zacht en fragiel zingen? Mooi, graag, maar het was in Paradiso toch te dun, zeker tegen die muur van straffe elektronica.

De toegift (met Kanye Wests Runaway en Lemon Incest, van origine een duet met haar vader uit 1984) kon er niet meer aan veranderen: we hadden gehoopt op Charlotte Gainsbourgs hand, maar ze stak hem niet uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden