GOUDVIS NAAR CHINA do 18.10.07

Gebruik geen vissen, oude mensen en kinderen in je film, is een filmwet; Ricky Rijneke gebruikte ze allemaal in haar ‘grimmige’ debuut van dertien minuten....

‘Mensen vinden het soms grimmig. En ik dacht een onschuldige film te maken’, zegt Ricky Rijneke (1981). In haar debuutfilm Wing, the fish that talked back, wil een zesjarig meisje haar oma helpen terug te keren naar China. Een druppeltje gif in haar thee en de volgende ochtend ligt oma’s reïncarnatie, een goudvis, klaar om door het afvoerputje gespoeld te worden. Door het riool kan ze terugzwemmen naar China. ‘Kinderfantasieën kunnen soms vreemde vormen aannemen.’

Het 13 minuten durende filmpje ging in première op het Filmfestival van Locarno waar het geselecteerd werd voor de ‘showcase van nieuw talent’, de Leopards of tomorrow. De film dingt mee naar de Prix UIP (Filmfestival Vlaanderen). Vanaf 18 oktober draait Wing in de Nederlandse theaterzalen, als voorfilm van Hamaca Paraguaya.

‘Je hebt van die filmwetten: gebruik geen kinderen, ouderen en dieren.’ Laat Rijnekes personages nou net in ál die categorieën vallen. Had ze het zich niet makkelijker kunnen maken voor een debuut? ‘Ik dacht: laat ik die wetten eens doorbreken’, grinnikt ze. ‘Nee hoor, maar het was lastig soms’.

Zo sprak de 86-jarige vrouw die oma speelt geen woord Nederlands en mocht de achtjarige hoofdrolspeelster wettelijk maar een paar uur per dag werken. Bovendien moest het meisje intensief begeleid worden. In tegenstelling tot haar introverte personage toonde de kleine Winola Wong zich op de set behoorlijk ‘hyper’. ‘Soms moesten we tegen haar zeggen ‘geen suiker nemen hè?’ Want anders ging ze weer rennen.’

Ook de vissen bleken moeilijk controleerbaar: een paling glipte onvermoeibaar uit zijn teiltje als de camera in de buurt kwam. En dat terwijl hij zorgvuldig gecast was. ‘Ik mocht zelf de vissen uitzoeken bij Schmidt Zeevis, een van onze sponsors. Het ging echt van ‘die wil ik wel’ en ‘die weer niet want die heeft een raar oog’.

Het suikergehalte van de cast, de aanblik van de vissen: Rijneke had overal een vinger in de pap. Ze schreef, regisseerde en was betrokken bij de productie en editing. ‘Zo kon ik mijn film persoonlijk en gevoelig maken.’ Met minimaal gebruik van tekst richtte ze zich op beelden en sfeer. ‘Drama uit zich in Nederlandse films vaak in schreeuwerige acteurs. Ik verpak het liever subtiel. Als het om taal en tekst draaide’, ze aarzelt even, ‘dan had ik wel een boek geschreven.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden