Gossiemijne, veertig jaar

‘Corry is een gevoelsmens’, zegt Toos van der Plaats (63) uit Zevenhuizen. Met haar vriendinnen is ze naar het concert gekomen ter ere van het 40-jarig artiestenjubileum van Corry Konings. Vanavond heeft ze twee sjaals om haar nek, eentje van het 25-jarig jubileum, en de andere zojuist aangeschaft.

Toos van der Plaats is fan vanaf het moment dat Konings veertig jaar geleden doorbrak met Huilen is voor jou te laat, toen nog samen met de Rekels. ‘Corry is een echte volksvrouw. En ze is goed verstaanbaar, dat zijn er maar weinig tegenwoordig.’

Sinds Konings in 2008 naar Spanje is verhuisd, treedt ze niet vaak meer op in Nederland. Maar vanavond op het Chasséveld in haar geboortestad Breda is ze er voor haar fans. Of zoals ze zelf zegt: ‘Veertig jaar is niet niks, dat moet toch gevierd worden’. Met zo’n vierduizend bezoekers is het niet helemaal uitverkocht – fans wijten dat aan het feit dat Konings de laatste jaren minder optreedt en geen grote hits meer scoort.

De stemming is er niet minder om. En kijk: de hele dag regende het, maar vanavond is de zon gaan schijnen op het stadsplein van Breda. ‘Corry heeft het zomerzonnetje uit Spanje meegenomen’, onderstreept de opgewekte presentator van de avond. Hij vraagt een ‘daverend applaus’, want ‘Corry is absoluut niet meer weg te denken in ons muzikale landje Nederland’.

Nog voor ze haar eerste nummer kan inzetten, neemt ze de tijd om bloemen en pakjes van haar fans in ontvangst te nemen. ‘Dankjewel, Anneke, ik doe het strakjes uitpakken, hè.’

De stem van de 57-jarige Konings is nog altijd klokzuiver, meestal met de snik die de Brabantse volkszangers als de besten beheersen. Met wat onderbrekingen van collega-artiesten uit het Megapiraten-circuit staat Konings drie uur op het podium. Tot vier maal toe komt ze op in een nieuwe jurk: ‘Ik lijk wel Diana Ross’.

Ze zingt alle grote en iets minder grote hits. Tussendoor zegt Konings dingen als ‘Gossiemijne, veertig jaar, wat een tijd was dat’.

De meeste liedjes gaan over liefdespijn. Vaak is er sprake van overspel (Vaarwel, ik zal geen traan om je laten of Je hebt me bedrogen) of de geliefde is vertrokken naar een ander (Mijn stil verdriet en Adios amor). Konings, drie keer getrouwd en even zo vaak gescheiden, heeft desondanks het vertrouwen in de liefde nooit verloren. ‘Ook al word je ouder / word je grijs / de liefde die is er altijd’, zingt ze in Liefde is. En de liefde is er voor iedereen: ‘Rozen die bloeien of je arm bent of rijk’.

Het publiek reageert het meest enthousiast op meezingers als Je moedertje of Igorowitschj. Afhankelijk van het nummer gaat het in polonaise of polka langs het podium over het Chasséveld, met de handjes in de lucht of de armen over elkaars schouders. Bij Huilen is voor jou te laat wordt her en der daadwerkelijk een traantje weggepinkt.

‘Hoe dat nou voelt, zo’n jubileum?’, wil de presentator van Konings weten. ‘Ik zou bijna zeggen: “Ik krijg een heel apart gevoel binnen”.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden