Review

GoGo Penguin maakt zeer toegankelijke jazz, zonder zich er al te gemakkelijk van af te maken

GoGo Penguin is een van die Britse jazzbands die onlangs de overstap van kleine jazzpodia naar grote popzalen wisten te maken.

Het pianotrio uit Manchester (9 maart te zien in het Amsterdamse Paradiso) heeft dan ook een geheel eigen stijl ontwikkeld. Behalve uit de jazzgeschiedenis, wordt ook geput uit de minimal music van Philip Glass en door grooves gedreven techno uit Detroit.

Op hun vierde album A Humdrum Star komen alle invloeden weer net iets beter samen dan voorheen. Compositorisch zit de plaat sterker in elkaar. In een nummer als Strid heeft pianist Chris Illingworth het geduld om een nummer echt goed op te bouwen. Hij slaat wat zijpaden in, en daagt de ritmesectie uit hem te volgen, waarna bassist Nick Blacka en drummer Rob Turner steeds nadrukkelijker hun groove kunnen neerzetten.

GoGo Penguin maakt zeer toegankelijke jazz, zonder zich er al te gemakkelijk van af te maken. In ieder nummer zoeken ze improviserend wel even naar een nog onbekend gebleven hoekje, om dan weer even te ontladen met een uitbundig, dansbaar slotakkoord.

Jazz
****
GoGo Penguin
A Humdrum Star
Blue Note/Universal

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden