AlbumrecensieGoGo Penguin

GoGo Penguin klinkt op hun vijfde album nóg beter ★★★★☆

Een paar keer uitgesteld maar vandaag dan toch uitgekomen, het vijfde album van het meest opzwepende pianotrio in de hedendaagse jazz. GoGo Penguin komt uit Manchester en dit titelloze album is hun vijfde en beste tot nu toe.

De groei zit ‘m niet in de veelzijdigheid. Eigenlijk zijn de ingrediënten onveranderd. Pianist Chris Illingworth speelt nog altijd graag herhalende motiefjes ontleend aan de minimal music van Philip Glass, terwijl de ritmesectie (Nick Blacka, bas; Rob Turner, drums) het zaakje vooruitduwen met een ritmische vindingrijkheid die zowel schatplichtig is aan jazz als aan techno en andere spannende dance-varianten.

Maar het samenspel is verbeterd. De drie instrumentalisten laten hun partijen zo in elkaar glijden dat er een ogenschijnlijk onontwarbare kluwen aan geluid ontstaat, die zich uiteindelijk toch weer uit elkaar laat rafelen door Illingworth. Met zijn felle aanslagen vergroot hij steeds de nauwe ruimtes waaruit zijn noten kunnen ontsnappen.

Het spel dat GoGo Penguin speelt met dynamiek en tempo’s kent geen verrassingen meer, en toch laat je je gewillig meevoeren van de ene extase naar het andere jubelmoment.

GoGo Penguin

GoGo Penguin

Jazz

★★★★☆

Blue Note/Universal

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden