Goed & Slecht Onno Kosters

Goed & Slecht: Drabbige drek

Het Nederlands gaat teloor, en de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde werkt daaraan mee, merkt Arjan Peters. Onno Kosters niet.

In de bundel Waarvan akte laat Onno Kosters zien dat hij zich de zomers op het platteland in de Achterhoek herinnert. Beeld Getty/ bewerking studio V

En maar klagen dat het Nederlands teloorgaat, en dat niemand nog Nederlandse taal- en letterkunde wil studeren. Bij de VU in Amsterdam hebben ze zes studenten, het is om te huilen. Anderzijds werken we er hard aan het vak om zeep te helpen. Zo zetelt in Leiden het letterkundig-historisch genootschap dat zich sinds 1766 Maatschappij der Nederlandse Letterkunde noemt, en dat onlangs weer een Laureatendag had. En elkaar maar op de schouders kloppen, tijdens de borrel.

Dit jaar ging de prijs voor het beste academische artikel  (€ 750) naar ‘Mapping the Demographic Landscape of Characters in Recent Dutch Prose: A Quantitative Approach to Literary Representation’, geschreven door Lucas van der Deijl, Saskia Pieterse, Marion Prinse en Roel Smeets van Utrecht University. Wat een treurigheid, dat een Nederlands instituut een Nederlandse prijs voor een artikel over Nederlandse literatuur geeft aan een in kinderengels geschreven stuk, dat door geen buitenlander gelezen zal worden.

Oer-Hollands

 In 22 pagina’s melden de academici dat ze 170 Nederlandstalige romans hebben gelezen, en dat daarin 1.176 personages voorkomen. En wat denk je? Blanke westerse mannelijke auteurs schrijven vaak vanuit blanke westerse mannen, blanke westerse vrouwelijke meer vanuit blanke westerse vrouwen. Personages van niet-Nederlandse afkomst zijn in de minderheid. Of er een verband is tussen schrijvers en personages, durven de wetenschappers niet te zeggen. ‘This is only speculation.’ Tel uit je winst, zijnde € 750, volgens de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde. In plaats van te fuiven hadden ze in Leiden de noodklok moeten luiden.

Even bijkomen, met een oer-Hollandse tekst. In de bundel Waarvan akte (Atlas Contact; € 21,99) laat Onno Kosters zien dat hij zich de zomers op het platteland in de Achterhoek herinnert: ‘Een klusjesman van tien:/zo mestte ik de varkensstal/ bij Luiten uit// In kniehoge laarzen (in laagstaande knieën)/ wadend door drabbige drek/ met mestvork en bezem en schep// scheppend alsof ik iets schiep/ De varkens in het kot ernaast/ de snuiten snorkelend// boven de rand van de stang/ verder net zo onzichtbaar voor mij/ als ik voor hen// net zo nieuwsgierig naar mij/ als ik naar/ waar ik geen notie van had’.

Kosters was samen met Han van der Vegt ook de vertaler van District en Circle van Seamus Heaney, die zo graag over de varkenstroggen en rapensnijders uit zijn Ierse jeugd dichtte.

Met snorkelende varkens en drabbige drek brengt Kosters hem een verkapte ode, in schoon Hollands.   

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.