Review

Goed geacteerd Palm Springs eindigt met anticlimax

Het stuk neemt met de ontknoping een wending die zo over-de-top-emotioneel wordt uitgespeeld dat het ongeloofwaardig wordt. Na de zorgvuldig opgebouwde verwachting en goede acteurs komt dat als een anticlimax.

De zorgvuldig opgebouwde spanning in het stuk wordt enigszins teniet gedaan door een over-de-top-emotioneel einde. Beeld Leo Van Velzen

Het is kerstavond in Palm Springs, en voor het eerst in lange tijd is de familie Wyeth weer bij elkaar. Moeder Polly en vader Lyman kunnen hun geluk niet op; het liefst zouden ze hun zoon Trip en dochter Brooke altijd dicht in de buurt houden, maar zo werkt het natuurlijk niet. Trip maakt tv-shows in LA en Brooke is schrijver in New York. Thuiskomen vinden ze lastig.

Palm Springs (***), theater.
Van: Jon Robin Baitz
Door: DelaMar Producties.
Vertaling en regie: Antoine Uitdehaag.
Met: Geert de Jong, Han Kerckhoffs, Tjitske Reidinga, Ria Eimers en Frederik Brom.
19/11, DeLaMar Theater, Amsterdam.
Aldaar t/m 18/12.

Vooral Brooke heeft het zwaar, dat zie je meteen. Tjitske Reidinga zet haar neer als een nerveuze, wat verongelijkte vrouw, die ooit gloedvol debuteerde maar jarenlang geen letter op papier kreeg en wegzakte in depressie. Daar is ze min of meer uitgekomen en er is zelfs sprake van een nieuw boek. Maar daarmee is niet iedereen even gelukkig. Want kennelijk is Brooke van plan een goedbewaard familiegeheim te onthullen. Totdat ze met het manuscript op de proppen komt, is iedereen zenuwachtig en zijn de hatelijkheden, ondanks goede voornemens, niet van de lucht.

Palm Springs is de titel van de nieuwe DeLaMar-voorstelling van de vaste, vaardige regisseur Antoine Uitdehaag, die tevens de vertaling maakte. Het stuk, geschreven door de Amerikaanse Jon Robin Baitz, stamt uit 2010, maar speelt zich af in 2004, met de aanslagen van 9/11 nog vers in het geheugen en de Amerikaanse inval in Irak in volle gang. Naast allerlei persoonlijke kwesties spelen ook politieke verschillen tussen de generaties een rol. Polly met haar betonnen kapsel laat zich graag voorstaan op haar band met de familie Reagan, haar echtgenoot Lyman is eveneens overtuigd Republikein. De kinderen zijn vooruitstrevender.

Lees ook het interview met actrice Geert de Jong (+).

'Het stuk beviel me, de rol beviel me, en ik had bovendien het intense verlangen iets anders te gaan doen.' Lees het volledige interview hier.

Praatstuk

Toch is het niet de politiek die de ergste spanning veroorzaakt. Dat doet het familiegeheim, een tragedie waarover niet gepraat wordt, maar waarover iedereen wel degelijk een mening heeft. Elke zinspeling brengt een zindering teweeg binnen het gezelschap, dat nog wordt opgeluisterd door de drankzuchtige tante Silda (een geweldige Ria Eimers).

Palm Springs is een praatstuk: de personages ontmoeten elkaar in de zitkamer en discussiëren dat het een lieve lust is. Dat is vaak vermakelijk: de acteurs kunnen goed uit de voeten met hun rollen. Zo speelt Geert de Jong Polly als een behoorlijk zelfingenomen dame, maar nooit eendimensionaal; ergens voel je haar leed. Ook Han Kerckhoffs en Frederik Brom overtuigen als vader en zoon, en Reidinga's Brooke is er eentje 'you love to hate'. Jammer dat het stuk met de ontknoping een wending neemt die zo over-de-top-emotioneel wordt uitgespeeld dat het ongeloofwaardig wordt en daardoor nauwelijks beroert. Na al die zorgvuldig opgebouwde verwachting, komt dat als een verrassende anticlimax.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden