Go Down, Moses is relatief braaf

Interpreteren staat vrij in dit stuk van Romeo Castellucci. Gemakzuchtig, maar het is wel mooi. Go Down, Moses is Castellucci-light: compact, prettig associatief en relatief braaf.

Scene uit Go Down, Moses. Beeld Guido Mencari
Scene uit Go Down, Moses.Beeld Guido Mencari

Een vrouw bevalt in toiletruimte. Het is een hachelijke onderneming, want haar zwangerschap moet kennelijk verborgen blijven. Er is veel bloedverlies, overdreven veel, en de vrouw klampt zich vast aan de muren en de toiletpot, die gestaag rood kleuren. Een kind zien we niet geboren worden, want dan is het licht al gedimd. Als het weer aangaat, staat daar opeens een ranzige vuilcontainer. Een van vuilniszakken beweegt en het gehuil van een baby is zachtjes hoorbaar.

Zo begint Go Down, Moses, een nieuwe theatervoorstelling van de Italiaanse regisseur Romeo Castellucci. Leidraad, maar ook niet meer dan dat, is het verhaal van Mozes.

Castellucci is de man van het schilderachtige theatersymbolisme, en van het spectaculaire beeld. Ook nu zitten er weer een paar overdonderend mooie en technisch knap uitgevoerde tableaus in, waarvan je als toeschouwer verder zelf mag uitzoeken wat het allemaal kan betekenen.

Brandende piano's

En zo begint deze week Festival De Keuze in de Rotterdamse Schouwburg. Vanaf dit jaar is het festival verdeeld over twee afzonderlijke weken in het jaar. Nu de eerste, in de maart volgt de tweede week. Naast Castellucci is ook Wunderbaum te zien met hun nieuwe productie Helpdesk. En dit weekend het intrigerende Blind Cinema van de jonge kunstenaar Britt Hatzius. Hierin word je als bezoeker geblinddoekt voor een film gezet, terwijl een kind in je oor fluistert wat hij of zij ziet.

Dat laatste had door Castellucci zelf bedacht kunnen zijn. Baby's op het podium, brandende piano's, copulerende acteurs, in zijn werk deinst hij nergens voor terug. Sommigen noemen het edelkitsch, anderen vinden het desondanks fantastisch. Go Down, Moses is wat dat betreft Castellucci-light: compact, prettig associatief en relatief braaf. Wat nog het meest tegen de haren instrijkt is de soundtrack van loeiharde drones, dreunende noise en kerkgezang.

Harde wereld

Go Down, Moses is de verbeelding van een reis door de herinneringen/ visioenen van een jonge vrouw die denkt dat ze een nieuwe Mozes op de wereld heeft gezet. Haar eenzaamheid en de kille, harde wereld, die haar in alle scènes omsluit als een gevangenis, is het terugkerende motief.

Pièce de résistance is een podiumbrede prehistorische grot waar de vrouw terechtkomt tijdens een trip in een MRI-scan. Een van de holbewoners verliest haar baby en krijgt daarna te maken de liefdeloze samenleving. Ten slotte schildert ze S.O.S. op een muur.

Interpreteren staat hier vrij, te vrij wellicht en dat maakt het ook gemakzuchtig, maar mooi is het wel.

Go Down, Moses / Festival De Keuze. Theater. Go Down, Moses. Van Romeo Castellucci. Op Festival De Keuze, Rotterdamse Schouwburg, 23/9. Festival t/m 27/9 en van 16/3 t/m 20/3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden