Gladiatoren in de feestzaal

HET Financieele Dagblad viert vandaag het 200-jarig bestaan. De titel van het congres waarmee het jubileum in de Beurs van Berlage luister bij wordt gezet, is 'Onafhankelijk in gebondenheid'....

PETER DE WAARD

De jubileumviering had niet op een ongelukkiger tijdstip kunnen plaatsvinden. In 'aflevering 1020' in de soap over Het Financieele Dagblad lijkt de spanning een nieuw hoogtepunt te bereiken.

Wie in deze episode de gewetenloze JR is, weet niemand meer. Intern is men bij de krant zelden zo verdeeld geweest als op het jubileumtijdstip, terwijl het bedrijf de afgelopen jaren al veel weg had van een roerige duiventil.

De bejaarde eigenaar van Het Financieele Dagblad, Hendrik Sijthoff, wil de krant verkopen, nadat met het terugtreden van de onderling ruziënde directeur en hoofdredacteur plus een serie commissarissen schoon schip leek te zijn gemaakt. Er ligt een bod van 80 miljoen gulden van het Britse concern Pearson, waarmee serieuze onderhandelingen zijn geopend. Pearson is bereid garanties af te geven voor een zelfstandig voortbestaan van de krant, waarna de drie commissarissen hebben ingestemd met de verkoop.

Maar de commissarissen kunnen de verkoop niet doorzetten. Sijthoff bezit slechts machteloze certificaten. De aandelen zitten in een beheersstichting. De commissarissen zijn weliswaar ook automatisch bestuurder van deze stichting, maar hebben voor het decertificeren van de aandelen de instemming van het personeel nodig.

Vorige week vrijdag dook plotseling een spelbreker op. Het drie man en een vrouw tellende managementteam van Het Financieele Dagblad, inclusief de nieuwe hoofdredacteur - op zijn beurt weer ingefluisterd door een over zijn graf heen regerende voorganger - ligt dwars bij de verkoop aan Pearson en wil het dagblad het liefst verzelfstandigen. Het verwacht, opvallend genoeg, journalistiek weinig heil van Pearson, dat als uitgever van de Financial Times en The Economist juist een grote journalistieke faam heeft.

Het managementteam heeft in principe geen enkele zeggenschap over de verkoop van de krant. Het kan een overname blokkeren noch voorkomen. Maar het kan wel de besluitvorming frustreren. En het kan vooral het personeel mobliseren dat moet instemmen met de decertificering.

Het personeel is inmiddels hopeloos verdeeld. Een deel steunt het managementteam in het plan om via een uitkoop de krant te verzelfstandigen. Maar een ander deel, vooral in de commerciële sector maar ook binnen de redactie, zou het liefst zo snel mogelijk de krant verkopen en een definitieve streep zetten onder vele jaren van interne vetes. 'We willen weer gewoon een stukje schrijven', zoals een redactielid zegt.

De personeelsstichting die alle werknemers vertegenwoordigt, zit daardoor tussen twee vuren. Zij zal directeur Ria Kuip en hoofdredacteur Fred Bakker moeilijk kunnen laten vallen.

Maar een keuze voor een uitkoop heeft afgezien van de financiële haalbaarheid ook grote nadelen. Er dreigt opnieuw een lang en uitzichtloos conflict met eigenaar Hendrik Sijthoff. Weer zullen commissarissen sneuvelen, waaronder de eigen werknemerscommissaris J. de Vries; amper één jaar nadat de vorige werknemerscommissaris opstapte.

De personeelsstichting zal door Sijthoff mogelijk nog verder onder druk worden gezet om voor de verkoopoptie te stemmen. Sijthoff zou de werknemers als beloning voor het instemmen met decertificering kunnen belonen met een klein percentage van de verkoopsom. Redacteuren twijfelen er niet aan dat hij dit 'omkoop'-wapen desnoods in de strijd zal werpen.

Kiest de personeelsstichting voor het plan van de commissarissen, dan dreigen ook ruïneuze gevolgen. De positie van de nieuwe directeur Kuip is onhoudbaar, terwijl andere leden van het managementteam gevoelig gezichtsverlies zullen lijden.

Alle crisismananagers van de afgelopen jaren ten spijt, is de besluitvorming binnen Het Financieele Dagblad weer een onontwarbare kluwen geworden. Kapers op de kust proberen van de onrust te profiteren. VNU en de Belgische Financieel-Economische Tijd zitten op het vinkentouw. De Telegraaf die vorig jaar mistastte bij de overname van Dagbladunie omdat te laag werd ingezet, heeft het bod van Pearson zelfs met enkele miljoenen guldens overtroffen. Een absurd hoog bedrag voor een krant die marginaal draait en aan activa niet meer heeft dan een aantal afgeschreven beeldschermen.

Over 'Onafhankelijk in gebondenheid' kan vandaag lang worden nagedacht. In dit stadium was 'Kwetsbaar in verdeeldheid' een betere titel geweest, zij het dat die minder feestelijk klinkt. Maar de Beurs van Berlage is vandaag ook eerder een arena dan een feestzaal.

Peter de Waard

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden