AlbumrecensieMaere

Giftige schreeuwzang en verstilde zoemgitaren, in de prachtige metalplaat Maere van Harakiri for the Sky ★★★★☆

null Beeld
Beeld

De levensverachtende stroming van de black metal blijft evolueren, ook tot iets dat we inmiddels post-black metal zijn gaan noemen. In de muziek van het Oostenrijkse duo Harakiri for the Sky zijn de ratelende drums en giftige schreeuwzang gebleven, maar zijn ze ingebed in betoverende klanken van vooral fraai zoemende gitaren in mineur. Het duo heeft veel geleerd van bijvoorbeeld het Franse Alcest, maar in liedkracht streven ze die band voorbij.

De nummers op Maere zijn verrassend toegankelijk en de opbouw is geduldig. De weemoedige riffs worden laag op laag gestapeld en als bij een climax de hoogste snaren door het wolkendek snijden, gaat de hemel open. De scheurende stem van Michael Wahntraum past hier uitstekend bij, en gaat ondanks de eentonigheid niet vervelen. Nummers als Once Upon a Winter en Sing for the Damage We’ve Done (met gastgitarist Neige van Alcest) beginnen als shoegaze en ontaarden in een hellevuur van troosteloosheid. De overdreven lengte van de nummers doet weinig af aan de zeggingskracht omdat er genoeg te beleven valt, van verstilde, open gitaarakkoorden tot onverwachte exercities op de piano. Een prachtplaat.

Harakiri for the Sky

Maere

Heavy

★★★★☆

Aop/Nuclear Blast

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden