Recensie Ghost Writer and the Broken Hand Break

Ghost Writer and the Broken Hand Break is een wervelende, ijzingwekkend beheerste performance ★★★★☆

De hypnotiserende lyrics doen niet onder voor de Talking Heads. 

Miet Warlop en Wietse Tanghe in Ghost Writer and the Broken Hand Break Beeld Karin Jonkers

Dans/ Muziektheaster

Door  Miet Warlop. 4/8, Theaterfestival Boulevard, Den Bosch

Ze hebben alledrie één felgekleurde hand: geel, rood of blauw. Primaire kleuren. Misschien helpt die hand hen te focussen tijdens het draaien, zodat ze niet duizelig worden van de voorbijschietende kring toeschouwers om hen heen. Drie kwartier wervelen ze om hun as, opTheaterfestival Boulevard, in Ghost Writer and the Broken Hand Break: Miet Warlop (eigenzinnig Vlaams performer en beeldend kunstenaar) en Joppe en Wietse Tanghe (acterende en musicerende zonen van de bekende Vlaamse regisseur Dirk Tanghe en actrice Karin Tanghe). 

Natuurlijk, dat draaien kun je leren, als je maar lang genoeg oefent. Derwisjdansen heet het, wanneer je het uitvoert volgens de ascetische leer van het soefisme, met één hand naar de hemel gericht en één naar de aarde, altijd van rechts naar links (tegen de klok in), rechtervoet over de linker, en dan linkervoet bijzetten. Bidden met je lichaam, zeggen sommigen. Het ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar het lang volhouden, dat is de kunst, of beter: plots beheerst tot stilstand komen zonder te vallen. Dat is het lastigste.

Wietse Tanghe in Ghost Writer and the Broken Hand Break Beeld Karin Jonkers

Wervelen in het theater – of in dit geval op locatie, in een loods in de dorpskern Engelen, net buiten Den Bosch – gebeurt wel vaker. Boukje Schweigman deed het, Krisztina de Châtel, Sabri Saad El Hamus, Pauline Daniëls, Robert Wilson en nog vele anderen. Maar wat de performance van dit Vlaamse trio, met steun van een vierde aangever (geluidstechnicus Niels Antonissen), zo ijzersterk maakt, is dat ze onderwijl ook musiceren. En hoe. Hypnotiserende lyrics die niet onderdoen voor die van de Talking Heads. Met bezwerende songteksten (Raimundas Malašauskas en Pieter De Meester) over hoe te leven met een kapotte handrem, over wegvliegen van het middelpunt van de aarde, over controle(verlies), ontsnappen en overgave. Joppe Tanghe krijgt al draaiend een elektrische gitaar aangereikt, hangt die om, weet hem te stemmen en tovert er riffs uit. Wietse Tanghe is de zingende drummer, hij slaat op een trom die hij in één zijwaartse armbeweging aanneemt. Later roffelt hij met slippers op zijn blote sixpack. En Warlop zelf, de bedenker van Ghost Writer and the Broken Hand Break, zingt en wervelt in haar zwarte trui, boven naakte benen. Halverwege neemt ze al draaiend een crashbekken ter hand, waarvan je hoopt dat het tijdens het wervelen niet uit haar handen glipt – toeschouwers zitten aan haar voeten. Dat gebeurt niet. Natuurlijk niet. 

Joppe Tanghe en Miet Warlop in Ghost Writer and the Broken Hand Break Beeld Karin Jonker

Deze performance is zo ijzingwekkend beheerst uitgevoerd, in een uitgekiende, sobere belichting van drie spots, dat ook de krachtige ritmische stops als donderslagen bij heldere hemel komen.

Miet Warlop, werkzaam tussen Gent, Berlijn en Brussel, is met haar kostbare projecten zelden in Nederland te zien. Theaterfestival Boulevard volgt haar werk op de voet. Vorig jaar liet ze een enorme teddybeer exploderen, tijdens haar beeldende theatervoorstelling Big Bears Cry Too, in samenwerking met Het Paleis. Voor publiek vanaf 6 jaar. Warlop houdt niet van tere zieltjes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden