Gewend aan bedreiging aan doodsbedreigingen

‘Deze week? Even denken... Tot dusver vier.’ Aviv Geffen (1973) telt droogjes het aantal doodsbedreigingen dat hij deze week heeft ontvangen.

In Israël is Geffen een superster. Van de twaalf albums die hij sinds 1992 maakte (alle in het Hebreeuws) werden ruim 2,5 miljoen exemplaren verkocht. Wat hem zo omstreden maakt, is zijn kritiek op het Israëlische regeringsbeleid, de opstelling in de Palestijnse kwestie in het bijzonder.

‘De timing van deze toernee is op een cynische manier goed’, zegt hij. ‘Het is een uitgelezen moment om Europa te laten weten dat veel jonge Israëliërs zich doodschamen voor deze haatzaaiende regering. Wij willen vrede.’

Aviv Geffen is de zoon van dichter, schrijver, journalist en muzikant Yehonatan Geffen (1947), ook al een prominente ‘vredesduif’. Zoon Aviv kondigde bij het begin van zijn carrière aan dat hij weigerde in militaire dienst te gaan (dat hij al was afgekeurd, was een detail: ‘het ging om het principe’) en wierp zich op als representant van de linkse jongeren die zich The Moonlight Children noemden.

Op 4 november 1995 zag Geffen hoe premier Yitzhak Rabin werd doodgeschoten tijdens een manifestatie ter ondersteuning van het vredesproces. Kort daarvoor had hij Rabins hand nog geschud, nadat hij het lied Livkot Lekha (‘Huilen Om Jou’) had gezongen.

Toen was hij 22, nu 35. Aan doodsbedreigingen is hij gewend geraakt. Ooit werd op de voordeur van zijn woning gekalkt: ‘We snijden je strot door.’ Geffen: ‘Tegenwoordig ontvang ik e-mails en er ligt wel eens een brief te wachten bij de zalen waar ik optreed.’

Waar hij óók gewend aan is geraakt, is dat journalisten hem meer vragen stellen over de Palestijnse kwestie dan over zijn muziek. Je kunt horen dat hij liefhebber van David Bowie en Suede is, en dat hij wortels heeft in de alternatieve gitaarscene, maar op zijn commerciële momenten lijkt hij eerder een Israëlische Patrick Bruel of Eros Ramazzotti. Met Steven Wilson, gitarist van Porcupine Tree, vormt Geffen de gelegenheidsband Blackfield, maar hij toert door Europa als soloartiest, al speelt Wilson wel mee. In zijn songs neemt Geffen doorgaans minder expliciet stelling dan in interviews.

‘Mijn liedjes gaan over liefde en vrede’, zegt hij. ‘Ze zijn een ode aan de fucked up generation waartoe ik hoor. Het is een generatie die verandering wil in Israël. En ja: ik denk dat ik daaraan kan bijdragen. Jij bent de eerste Nederlander die ik spreek, maar vorige week heb ik met bijna zeventig Duitse journalisten gepraat. Die tekenen allemaal mijn boodschap op. Dat heeft zin, daarvan ben ik overtuigd.’

Aviv Geffen (AFP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden