BoekenMijn berghut

Geslaagd geograaf, ex-probleemjongere, overpeinst zijn leven

Het toevluchtsoord van geograaf Olivier Garance (1978) is een berghut in het hart van de Pyreneeën die voor iedere passant vrij beschikbaar is. In dat piepkleine huisje op 1.430 meter, dat rust ‘op een neveltapijt in een te groot decor’ denkt hij terug aan zijn leven, van agressieve probleemjongere tot cum laude geslaagde doctor. Echt geschikt voor het leven vindt hij zichzelf nog altijd niet. Zijn relaties houden geen stand, hij slikt medicatie tegen angstaanvallen en zijn onconventionele manier van lesgeven komt hem op reprimandes te staan. Aan zelfinzicht geen gebrek: ‘En wat als ik zelf de klootzak ben?’ Boven de tafel in de berghut hangt een affiche: ‘Als je een bergbewoner bent, ben je hier thuis. Als je een wandelaar bent, ben je welkom. Als je een idioot bent, schrijf dan je naam op de muren.’ Hij schrijft zijn naam niet op de muur, maar zet wel zijn initialen op de spullen die hij bij elk bezoek op zijn schouders naar boven sleept, waarmee hij de spelregels breekt: wat je in de hut achterlaat wordt automatisch gemeengoed. (Iris Hannema)

Beeld Oevers

Olivier Garance en Delphine Saubaber: Mijn berghut. Uit het Frans vertaald door Kris Lauwerys en Isabelle Schoepen. Oevers; € 19,95

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden