Geroddel en frustratie in kleedkamerstuk

Het moet een kwelling zijn geweest mee te spelen in het koor bij Bacchanten in de regie van een Duitse regisseur....

Die regisseur was Jörgen Gosch, bij Toneelgroep Amsterdam in 1998. De vijf actrices uit het koor hielden aan hun lijdensweg een hechte vriendschap over, meldt het programma. Bij alles wat ze deden tijdens de repetities, verzuchtte Gosch dat hij het 'einfach blöd' vond. En Blöd heet ook de tekst die Gerardjan Rijnders voor het vijftal schreef. Een afrekening moest het zijn, en een kleedkamerstuk waarin het gaat om geroddel, frustraties en anekdotes uit het wereldje. Het ophalen van herinneringen, in gescandeerde ritmes om dat koor maar weer op te roepen, wordt afgewisseld met valse nieuwtjes over een zekere Carla.

We kijken ze alle vijf in het gezicht. Ze zitten achter hun schminktafel te wachten tot ze moeten beginnen in een langgerekte toneelopening die doet denken aan een poppenkast. Het verleden roept emoties in hen op en ze weigeren iets te verhullen. Huilend en schreeuwend laten ze zien hoe ze te pakken zijn genomen.

Achter de piano, in de hoek van het repetitielokaal moesten ze staan. Terwijl de mannen al die interessante rollen aan het ontwikkelen waren. Als ze in hun wanhoop iets deden en de regisseur vond het goed, moesten ze het herhalen en dan was het weer blöd. En dan dat cynische lachje.

Maar wat gaat dit de toeschouwer aan? Wat is deze tekst meer dan een langgerekte sketch waarvan de inhoud bestemd is voor ingewijden? Deze voorstelling had binnenskamers moeten blijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden